บทที่ 56 ถูกพระเอกต้นฉบับแค้นฝังใจ
วันถัดมา ฝนที่ตกหนักต่อเนื่องมาหนึ่งสัปดาห์ก็หยุดลงในที่สุด เมฆดำสลายไป แสงแดดสาดลงมา ผู้คนที่ยังมีชีวิตอยู่ไม่ได้โห่ร้องยินดีที่ตัวเองรอดเป็นสิ่งแรก กลับร่ำไห้ออกมาอย่างชาเฉย ยิ่งไปกว่านั้น ผิวหนังที่ถูกความหนาวกัดจนเสียหายตลอดหลายวัน พอโดนแสงแดดก็เริ่มแดงและคันขึ้นมา ไม่นานก็ทรมานจนแทบทนไม่ไหว
หลังฟ้าเปิด อุณหภูมิพุ่งขึ้นเกือบ 30 องศาภายในเวลาไม่กี่ชั่วโมง ศพที่แข็งตายจากความหนาวเริ่มละลาย หากไม่รีบเผาทำลาย ก็จะส่งกลิ่นเหม็น ดังนั้นผู้คนในฐานที่มั่นชั่วคราวแห่งนี้ที่เพิ่งสูญเสียเพื่อนร่วมทาง จึงไม่มีเวลาจมอยู่กับความโศกเศร้านานนัก พวกเขาเริ่มเคาะประตูบ้านทีละหลัง รวบรวมศพและย้ายไปไว้ที่ลานโล่งในชุมชน
หลังราดน้ำมันเบนซินแล้ว ผู้จุดไฟคือผู้มีพลังพิเศษธาตุไฟคนหนึ่งในฐานที่มั่น เขายังคงสวมเครื่องแบบทหารในวันสิ้นโลก ยืนตัวตรงแน่วพลางมองกองเพลิงที่โหมลุกแล้วทำความเคารพ ควันดำลอยขึ้นท่ามกลางบรรยากาศเงียบงัน
ถังเหยายืนอยู่ท่ามกลางฝูงชน งูน้อยที่พันอยู่รอบข้อมือขยับตัวเล็กน้อยเมื่อสัมผัสได้ถึงไอร้อน จู่ ๆ ลมก็พัดวูบมา ควันดำรมจนแสบตา เธอกะพริบตาปริบ ๆ แล้วพึมพำว่า “มนุษย์นี่เปราะบางจริง ๆ”
คลื่นความหนาวระลอกเดียวกลับคร่าชีวิตคนในฐานที่มั่นไปถึงครึ่งหนึ่ง ทั้งที่ยังมีทหารคอยช่วยเหลือ