หลายวันก่อน
ในคืนที่ดวงอาทิตย์สีแดงปรากฏขึ้นและวันสิ้นโลกปะทุขึ้นอย่างเต็มรูปแบบ หนอนสีดำสนิทนับไม่ถ้วนก็ไต่ทะลักออกมาจากท่อระบายน้ำในเมืองฉุนเหอ พวกมันกลายพันธุ์จนมีขนาดเท่าฝ่ามือทารก เบียดเสียดกันแน่นราวกับคลื่นสีดำ กลืนกินสิ่งมีชีวิตทุกอย่างในเมืองอย่างน่าสยดสยอง
พวกมันมุดเข้าไปในหูและปากของมนุษย์ที่หมดสติ กินสมองและเลือดเนื้อจนเกลี้ยง เหลือไว้เพียงหนังมนุษย์บาง ๆ ราวกับปีกจักจั่น เมื่อฟ้าสาง พวกมันก็ลุกขึ้นยืนแทนมนุษย์ที่ตายไปเหล่านั้น
แต่พวกมันกลับควบคุมมนุษย์เหล่านี้ไม่ได้ พวกมันต้องการสมองหนึ่งสมองเพื่อควบคุมทุกคน หลังจากเข่นฆ่ากันตลอดวันตลอดคืน ในที่สุดหนอนตัวหนึ่งก็ทำสำเร็จ มันกลายเป็นราชาของเหล่าหนอน และยึดวัดในเมืองเป็นรังของตัวเอง ก่อนจะยิงเส้นใยนับไม่ถ้วนเข้าไปในสมองของหนังมนุษย์เหล่านั้น แล้วมนุษย์เหล่านั้นก็กลับมามีชีวิต
ผ่านไปอีกหลายวัน พระพุทธรูปที่ประดิษฐานอยู่ในวัดก็ลืมตาขึ้นมาอย่างกะทันหัน มันแปรสภาพเป็นหมอกดำโดยสัญชาตญาณ แล้วมุดเข้าไปในสมองของราชาแมลงที่อยู่ในรัง ราชาแมลงตายอย่างทรมาน เหลือไว้เพียงเปลือกว่างเปล่าที่ถูกพระพุทธรูปสิ่งลี้ลับควบคุม
นี่จึงเป็นเหตุผลที่แผนที่ของถังเหยาแสดงจุดสีแดงเล็ก ๆ ซึ่งหมายถึงสิ่งลี้ลับทั้งหมด
ไม่ใช่จุดสีเขียวซึ่งหมายถึงสัตว์กลายพันธุ์
…
อีกด้านหนึ่ง
บนถนนในเมืองมีหนอนเบียดเสียดกันแน่นขนัด
แทบไม่มีที่ให้วางเท้า แต่เด็กหนุ่มรูปร่างสูงโปร่งคนหนึ่งกลับเดินฝ่าพวกมันไปอย่างไม่ใส่ใจ
เขาล้วงมือทั้งสองข้างลงกระเป๋าอย่างเกียจคร้าน ใบหน้าแต้มรอยยิ้มสดใส ท่าทางสง่างาม บุคลิกอ่อนโยน ดูสบาย ๆ ราวกับกำลังจะไปเยี่ยมญาติในเมือง