【แจ้งเตือน แจ้งเตือน!!!】
“หยุดเลย เสียงแกดังจนแสบตาฉันแล้ว”
ภายในมิติพลังน้ำพุวิเศษ ถังเหยาจ้องพยาบาลลี้ลับที่ยังไม่ยอมไปไหนผ่านกล้องวงจรปิด สีหน้าหนักอึ้ง แสงอาทิตย์ค่อย ๆ เลือนหาย ความมืดเข้าปกคลุมหน้าต่างบานสุดท้ายไปแล้ว ตอนนี้ถ้าเธอออกไปเองก็เท่ากับรนหาที่ตาย แต่ถ้าไม่ออกไปก็ยิ่งตายแน่ เพราะที่บ้านยังมีวายร้ายโรคจิตอีกคนที่กำลังมืดมนและคลุ้มคลั่งอยู่
ถังเหยาฝืนยิ้มอย่างจนปัญญา พอนึกถึงท่าทางอ่อนแรงน่าสงสารของเด็กหนุ่ม หัวใจของเธอก็อ่อนลงอีกครั้ง
ช่างเถอะ ไม่ถือสาคนป่วยก็แล้วกัน
ถังเหยาลุกขึ้น ฉีกผ้ามาพันมีดวิเศษธาตุไว้กับมือขวาแน่น ๆ เพื่อให้แน่ใจว่าตอนต่อสู้มันจะไม่หลุดมือเพราะความประหม่า จากนั้นก็จับตาดูทุกการเคลื่อนไหวของพยาบาลลี้ลับอย่างละเอียด
ด้านนอก พยาบาลลี้ลับเดินกะเผลกวนเวียนอยู่กับที่ ท่าทางของมันแข็งทื่อจนข้อต่อส่งเสียงกร๊อบแกร๊บชวนขนลุก ใครจะไปคิดว่าตอนวิ่งมันจะเคลื่อนที่เร็วขนาดไหน ราวกับหมาบ้าที่ได้กลิ่นเนื้อสด ดวงตาเปล่งแสงสีแดงน่าสยดสยอง
ถังเหยาขนลุกซู่
ผ่านไปอีกไม่กี่นาที พยาบาลลี้ลับก็ขยับออกไปเล็กน้อย ตอนนี้มันหันหลังให้เธอพอดี
ถังเหยาหรี่ตา เป็นจังหวะเหมาะจะลอบโจมตีจริง ๆ!
ถ้าฟาดมีดลงไปที่ท้ายทอยได้สักทีละก็...
หัวใจของถังเหยาเต้นช้าลงอย่างยิ่ง ใต้เส้นผมที่ยุ่งเหยิงเผยให้เห็นดวงตาดำสนิทและสงบนิ่ง น่าโมโหที่ก่อนเธอจะออกจากมิติแค่หนึ่งวินาที พยาบาลลี้ลับกลับหันขวับมา ดวงตาแดงวาบอย่างเย็นเยียบ มันเอียงหูฟังอยู่ ทันใดนั้นก็หายวับไปจากที่เดิม