หลังถูกปฏิเสธ เด็กหนุ่มก็ไม่ได้ฝืนยื่นมือไปกอดเธอจริง ๆ เขาเพียงเดินตามหลังเธอไม่ห่าง พอหญิงสาวเมาเหล้าเซไปมา ก็รีบประคองเธอไว้อย่างใส่ใจ นิ้วมือแตะเอวเธอเพียงครู่เดียวก็ผละออก พลางหรี่ตายิ้ม ดูสุภาพเสียเหลือเกิน
ทว่าในวินาทีที่ถังเหยาเดินเข้าไปในห้องนอน หมอกดำสายหนึ่งก็ปิดประตูลงอย่างเงียบเชียบ ทั้งยังพันรอบลูกบิดสองรอบเพื่อให้แน่ใจว่าประตูปิดสนิท ไม่มีใครเปิดเข้ามาได้ง่าย ๆ จากนั้นเด็กหนุ่มรูปร่างสูงโปร่งก็จับหญิงสาวที่เดินโซเซกดแนบกับบานประตูเย็นเฉียบ
“อื้อ...”
ที่จริงแรงกระแทกครั้งนี้ไม่ได้เจ็บนัก เพราะหมอกดำจำนวนมากเลื้อยปกคลุมบานประตูไว้แล้ว คอยรับร่างเธออย่างแน่นหนา แต่บางทีอาจเป็นเพราะดื่มเหล้าเข้าไป ถังเหยาจึงกะพริบตาปริบ ๆ เม้มปากอย่างน้อยใจ แล้วพูดเสียงเบา “คุณดุจัง”
ในสายตาของฉวีซิวฉือ ขนตาดำขลับของหญิงสาวช้อนขึ้น ปลายขนตาสั่นไหวแผ่วเบาราวกับปีกผีเสื้ออันเปราะบาง ดวงตาสีอ่อนชุ่มชื้น นอกจากนั้นผิวของเธอก็ขาวอยู่แล้ว พอเมาแก้มทั้งสองข้างก็ขึ้นสีแดงระเรื่อ ยิ่งขับให้ใบหน้าสวยน่ารักของหญิงสาวดูไร้เดียงสาขี้อ้อนขึ้นอีกหลายส่วน
บ้าเอ๊ย
ปลายลิ้นของเด็กหนุ่มดุนฟันกราม เขาคลายกระดุมเสื้อเชิ้ตสองเม็ดด้วยปลายนิ้วเรียวยาวซีดขาว เผยให้เห็นลูกกระเดือกขาวผ่องได้รูป จากนั้นลูกกระเดือกก็ขยับขึ้นลงเบา ๆ ดวงตาดอกท้อเรียวยาวของเขาค่อย ๆ มืดลง