หลังอาบน้ำเสร็จ ถังเหยาถึงได้รู้ว่าแมวตัวนี้มีขนสีดำสนิท แถมดวงตายังเป็นสีฟ้าอีกด้วย ดูทั้งเชื่องทั้งน่ารัก ที่แท้ก็ไม่ได้สกปรกนี่นา
ไม่รู้เพราะอะไร พอมองลูกแมวตัวนี้ ถังเหยาก็นึกถึงแมวดำที่หมอกดำแปลงร่างมา จู่ ๆ แมวที่เกิดจากหมอกดำเหล่านั้นไม่ได้สวยเท่าตัวนี้ อีกทั้งสัมผัสก็ไม่ได้ฟูนุ่ม บางครั้งแค่ลมพัดก็เปลี่ยนรูปร่างแล้ว แต่บางทีอาจเพราะอยู่ด้วยกันมานาน แถมยังพาลรักสิ่งที่เกี่ยวข้องกับคนที่รัก เธอจึงรู้สึกว่าเจ้าลูกแมวหมอกดำพวกนั้นก็น่าเกลียดน่ารักดีเหมือนกัน
เมื่อนึกถึงตรงนี้ เธอก็ถอนหายใจเบา ๆ ใช้ผ้าขนหนูห่อลูกแมวดำตัวน้อยไว้ แล้วถ่ายรูปส่งให้แม่ บอกว่าตัวเองเก็บแมวมาได้หนึ่งตัว จากนั้นก็ไปนั่งเหม่ออยู่บนโซฟา เธอไม่รู้ตัวด้วยซ้ำว่ากำลังเหม่อ แถมยังกัดเล็บอย่างกระวนกระวาย
ระบบปรากฏตัวขึ้นมาโดยไม่ทันตั้งตัว เริ่มถามคำถามประจำวัน 【โฮสต์คะ ความปรารถนาของคุณคืออะไรเอ่ย?】
ถังเหยาสะดุ้งตื่นจากภวังค์ กะพริบตาช้า ๆ “ขอโทษนะ ตอนนี้ฉันยังนึกไม่ออก” ที่จริงเป็นเพราะความปรารถนานี้ล้ำค่าเกินไป อีกทั้งเธอยังต้องการหลายสิ่งหลายอย่าง จึงไม่รู้ว่าควรทำอย่างไรดี
【โฮสต์อยากย้อนเส้นเวลากลับไปก่อนทะลุเข้าไปในนิยาย ไม่อยากให้พ่อแม่ในโลกความจริงต้องเผชิญกับช่วงเวลาสามเดือนที่คุณหมดสติและอาจไม่มีวันฟื้นขึ้นมาใช่ไหมคะ?】
“ใช่”
【คุณก็อาลัยอาวรณ์เพื่อน ๆ ในโลกนิยาย รวมถึงฉวีซิวฉือ อยากให้พวกเขาไม่ต้องเสียใจขนาดนั้นด้วยใช่ไหมคะ?】