เวลาผ่านไป อาการของถังเหยาก็ทรุดลงเรื่อย ๆ กระทั่งเวลาที่เธอรู้สึกตัวในแต่ละวันเหลือเพียงไม่กี่ชั่วโมง ทุกครั้งที่ลืมตาขึ้นมา นอกจากฉวีซิวฉือที่คอยอยู่ข้างกายแล้ว เพื่อน ๆ ยังมองเธอด้วยความเป็นห่วงจากนอกหน้าต่าง เมื่อเห็นดวงตาเศร้าสร้อยเหล่านั้น ความรู้สึกผิดที่เลือกผิดทางก็ยิ่งทวีขึ้น เธอทำได้เพียงพยายามกินให้มากขึ้นและยิ้มให้มากขึ้นในตอนที่ตื่น แม้หลังเห็นรอยยิ้มของเธอ แววตาของฉวีซิวฉือจะยิ่งเศร้าหมองกว่าเดิมก็ตาม
แต่บางเรื่อง เมื่อเริ่มต้นไปแล้วก็ไม่มีทางหันหลังกลับ เธออาจต้องตายไปอย่างสูญเปล่าเช่นนี้จริง ๆ เหมือนที่ฉวีซิวฉือเคยขู่ไว้ว่าเขาจะต้มเนื้อของเธอกิน ส่วนกระดูกก็จะถูกแกะสลักเป็นงานศิลปะงดงาม แล้วตั้งแสดงไว้ในตู้โชว์เพื่อเก็บรักษาไปตลอดกาล ส่วนตอนจบจะเป็นอย่างไรนั้น เธอไม่มีแรงจะใส่ใจอีกแล้ว
หลายเดือนผ่านไปอีกครั้ง
เด็กหนุ่มผมทองเริ่มพูดจาไม่หยุด เขาบอกว่าสารยับยั้งไวรัสซอมบี้ปรับปรุงมาถึงรุ่นที่ 3 แล้ว ตอนนี้ขอแค่ฉีดยาทันทีหลังได้รับบาดเจ็บก็จะไม่กลายเป็นซอมบี้ เขายังเล่าว่าฐานที่มั่นในเมืองชายฝั่งถูกทำลายไปอีกหลายแห่ง เพราะสิ่งมีชีวิตกลายพันธุ์ในทะเลเข้าโจมตีฐานที่มั่น นอกจากนี้ สถาบันวิจัยของฐานที่มั่นเมืองหลวงยังคิดค้นอาวุธพิเศษสำหรับจัดการสิ่งลี้ลับขึ้นมา ตอนนี้เริ่มนำไปใช้กันอย่างแพร่หลายแล้ว มนุษย์จึงไม่ต้องตกเป็นฝ่ายตั้งรับเมื่อเผชิญกับสิ่งลี้ลับที่มีอยู่ทุกหนแห่งอีกต่อไป
ขณะที่พูดไปเรื่อย ๆ เปลือกตาของถังเหยาก็หนักขึ้นทุกที ก่อนจะผล็อยหลับไปอีกครั้ง