ส่วนคนที่เมื่อครู่ยังทำหน้ามั่นใจอย่างมีเหตุผล สุขุมราวกับไม่มีอะไรเกิดขึ้น ก็แอบเบือนหน้าไปทางอื่นแล้วถอนหายใจออกมาอย่างโล่งอก
หนังสือที่เขาอ่านย่อมเป็นเล่มที่ห้ามให้หยาวหยาวรู้เด็ดขาด ไม่อย่างนั้นหยาวหยาวต้องหัวเราะเยาะเขาจนตายแน่ หนังสือเล่มนั้นชื่อ “ว่าด้วยวิธีคว้าหัวใจผู้หญิงสักคน” เขาบังเอิญไปเห็นเข้า เดิมทีก็แค่รู้สึกว่ามันน่าขัน เพราะในสายตาเขา ไม่มีความสัมพันธ์ไหนยั่งยืนหรอก การทุ่มความสนใจทั้งหมดไปกับการคิดว่าจะคว้าหัวใจของคนเพศตรงข้ามได้อย่างไร ย่อมทำให้สูญเสียความเป็นตัวเองได้ง่าย และเมื่อสูญเสียตัวตนก็ย่อมหมดเสน่ห์ คนที่ชอบก็อาจยิ่งดูแคลนคุณมากกว่าเดิมด้วยซ้ำ
อีกอย่าง เขาก็ไม่ได้ชอบถังเหยาสักหน่อย!
แต่ไม่รู้ทำไม...
ในวินาทีสุดท้ายก่อนจากมา ฉวีซิวฉือกลับเหมือนถูกผีสิง แอบยัดหนังสือเล่มนั้นใส่อกเสื้อ
วันนั้น ฉวีซิวฉือสวมแว่นกันแดด เอนกายพิงเก้าอี้นอนอย่างสบายอารมณ์ วิจารณ์ทุกตัวอักษรและเครื่องหมายวรรคตอนในหนังสืออย่างจริงจังแต่เหยียดหยาม ก่อนจะโยนหนังสือห่วย ๆ เล่มนั้นลงถังขยะตอนใกล้กลับ
คนเขียนเขียนบ้าอะไรไว้กันแน่ ไม่มีประโยชน์สักนิด แถมยังเปลืองเวลาล้ำค่าของเขาไปทั้งวัน
แต่เมื่อครู่ตอนพี่สาวทำอาหาร เขากลับนึกขึ้นมาได้ทันทีว่าในหนังสือเขียนไว้ว่า ถ้าอยากคว้าหัวใจผู้หญิง ต้องคว้าท้องของเธอให้ได้ก่อน ทว่าฉวีซิวฉือไม่เคยลงมือทำอาหารเองเลยสักครั้งตั้งแต่เด็ก เขาจึงถอยมาเป็นผู้ช่วยพี่สาวแทน ใครจะคิดว่าพี่สาวไม่เพียงไม่ชมเขา ยังกล้ารังเกียจว่าเขางุ่มง่ามอีก!
ยิ่งคิด ฉวีซิวฉือก็ยิ่งมีแววตาเศร้าสร้อย หัวใจเจ็บปวดราวกับบาดแผลถูกแช่อยู่ในน้ำเกลือเข้มข้น เขากัดกระดูกในปากจนแตกละเอียดอย่างเคืองแค้น