ทันทีที่กินยาเสริมรากฐานเข้าไป เซี่ยซิงเหยาก็รู้สึกถึงกระแสอบอุ่นสายหนึ่งไหลเวียนไปทั่วร่าง
รู้สึกอบอุ่นสบายเป็นอย่างยิ่ง!
ทั้งตัวดูสดใสเปล่งปลั่ง แม้แต่รอยคล้ำจาง ๆ ใต้หางตาก็หายไปจนหมด
“พี่อี้ ยาเสริมรากฐานนี่ได้ผลดีจริง ๆ!”
“ตอนนี้ฉันไม่เหนื่อยเลยสักนิด!”
“ถ้าเห็นผลขนาดนี้แล้วยังไม่ดี ก็คงผิดปกติแล้วล่ะ!” หยุนอี้ยิ้ม ก่อนจะเก็บยาเสริมรากฐานที่เหลือลงในขวดหยกใบเล็ก
เขาสะบัดมือ เตาหลอมยาก็หายวับไปจากที่เดิม
เมื่อออกจากห้อง หยุนอาศัยจังหวะที่รินน้ำให้คนในครอบครัว ลอบใส่ยาเสริมรากฐานลงในน้ำของทุกคนคนละเม็ด
พวกเขาดื่มน้ำเข้าไปโดยไม่รู้ตัว
แน่นอนว่า หยุนหลงผู้เป็นลุงใหญ่ อู๋ฟางผู้เป็นป้าสะใภ้ใหญ่ รวมถึงเด็กน้อยสองคนก็ได้ดื่มด้วยเช่นกัน
หยุนหมิงกับหวังชุ่ยหลานเพียงรู้สึกถึงกระแสอบอุ่นสายหนึ่ง ส่วนอย่างอื่นก็ไม่มีอะไรเป็นพิเศษ
เพราะเดิมทีร่างกายของทั้งคู่ก็แข็งแรงดีอยู่แล้ว
แต่คุณปู่หยุนเจี้ยนหัวกลับไม่เหมือนกัน เขารู้สึกว่าอาการปวดจากโรครูมาติซึมที่เป็นมานานหลายปีหายไปแล้ว
“เสี่ยวอี้ นี่น้ำอะไรน่ะ!”
“มหัศจรรย์เกินไปแล้ว!”
“พอดื่มเข้าไป อาการปวดรูมาติซึมที่ขาก็หายเลย!”
หยุนอี้อธิบายว่า “คุณปู่ นี่เป็นน้ำที่ผมแช่สมุนไพรไว้ ดื่มแล้วดีต่อสุขภาพครับ!”
“ดื่มน้ำนี้แล้ว ต่อไปขาของคุณปู่ก็จะไม่ปวดอีกครับ!”
“จริงหรือ? ดีจังเลย!”
“หลานชายคนโตของปู่นี่รู้จักเป็นห่วงปู่จริง ๆ!”
หยุนเจี้ยนหัวลุกขึ้นกระโดดสองสามที พอพบว่าขาหายดีจริง ๆ ก็ยิ้มหน้าบาน