วันที่ 16 กันยายน 2013 หยุนอี้เข้าเรียนอนุบาลมาได้กว่าสองสัปดาห์แล้ว
วันที่ 5 เขาก็ทะลวงถึงขั้นหลอมปราณชั้นที่ 4 ได้สำเร็จ
ในชั้นเรียน หลี่หลานเล่านิทานเรื่อง «หมาป่ามาแล้ว» ให้เด็ก ๆ ฟัง
“เด็ก ๆ จำไว้นะ เด็กดีต้องไม่โกหกเด็ดขาด!”
“คุณครูเสี่ยวหลาน พวกเราจำได้แล้ว!” เด็ก ๆ ตะโกนตอบพร้อมกัน
“เอาละ วันนี้เรียนกันแค่นี้ก่อน!”
“พรุ่งนี้ก็วันเสาร์แล้ว ขอให้เด็ก ๆ เล่นกันให้สนุกนะ!”
หลังเลิกเรียน หลินหว่านหลีเดินมาหาหยุนอี้กับซูชิงเยว่
ดวงตาคู่เล็กเต็มไปด้วยความคาดหวัง เธอมองเด็กทั้งสองคนแล้วเอ่ยว่า
“อี้อี้ เยว่เยว่ พรุ่งนี้เป็นวันเกิดครบ 4 ขวบของฉัน ฉันอยากชวนพวกเธอไปบ้านด้วยกัน ได้ไหม?”
“ได้สิ หว่านหว่าน พรุ่งนี้พวกเราไปแน่นอน!” ซูชิงเยว่จับมือน้อย ๆ ของหลินหว่านหลีด้วยความยินดี
“ได้” หยุนอี้พยักหน้าเบา ๆ
“เยี่ยมไปเลย!” ดวงตาของหลินหว่านหลีเป็นประกายขึ้นมาทันที
เมื่อมาถึงหน้าโรงเรียน
หวังชุ่ยหลาน หลี่เหมย และถังเยว่กำลังคุยกันอยู่
หัวข้อสนทนาคือเรื่องวันเกิดของหลินหว่านหลีนั่นเอง
ถังเยว่เชิญครอบครัวของหวังชุ่ยหลานและหลี่เหมยมาร่วมงานวันเกิดของหลินหว่านหลีด้วย
“แม่หว่านหว่าน วางใจเถอะ! พรุ่งนี้พวกเราไปแน่นอน!”
เพราะลูก ๆ ทำให้ทั้งสามคนสนิทสนมกันจนกลายเป็นเพื่อนรัก เวลาว่างก็ชวนกันไปเดินซื้อของอยู่เสมอ
“ดูสิ อี้อี้กับคนอื่น ๆ เลิกเรียนออกมาแล้ว!”
ทั้งสามมองเห็นหยุนอี้กับเด็กหญิงอีกสองคนเดินจูงมือกันออกมา
แน่นอนว่าเป็นเด็กหญิงทั้งสองที่จูงมือหยุนอี้อยู่!
“หว่านหว่าน พรุ่งนี้น้าก็จะไปร่วมงานวันเกิดของหนูด้วยนะ ดีใจไหม?”