หยุนอี้กับพวกเพิ่งลงจากรถ ก็เห็นผู้สูงวัยใจดีสองคนเดินออกมาจากบ้านหลังเล็ก ทั้งคู่มีอายุเกือบ 60 ปีแล้ว
“เสี่ยวอี้ เหยาเหยา หลานรักของย่า ย่ากับปู่คิดถึงพวกเธอมากเลย!”
“รีบเข้ามาให้พวกเราดูหน่อย!”
“คุณปู่ คุณย่า!”
หยุนอี้กับเซี่ยซิงเหยารีบเดินเข้าไปทักทาย
คุณปู่ของหยุนอี้ชื่อหยุนเจี้ยนหัว ปีนี้อายุ 58 ปีแล้ว
ส่วนคุณย่าชื่อหวงซิ่วหลาน อายุเท่ากับหยุนเจี้ยนหัว
หยุนหมิงเป็นลูกชายคนเล็กของทั้งคู่ นอกจากหยุนหมิงแล้ว พวกเขายังมีลูกชายคนโตอีกคน
ก็คือหยุนหลง ลุงใหญ่ของหยุนอี้นั่นเอง!
ลุงใหญ่หยุนหลงเรียนจบแค่มัธยมปลาย สอบเข้ามหาวิทยาลัยไม่ติด
แต่หัวการค้าของเขาไม่เลว จึงเช่าสวนผลไม้ผืนหนึ่งในหมู่บ้านชิงหลาน
แต่ละปีมีรายได้กว่าหนึ่งแสนหยวน ชีวิตความเป็นอยู่ถือว่าไม่เลวเลย
บ้านของหยุนหลงอยู่ติดกับบ้านเก่าของครอบครัวหยุนอี้
“พี่อี้ พี่เหยาเหยา!”
ตอนนั้นเอง เด็กสองคนที่ยังเล็กวิ่งออกมาจากบ้านของลุงใหญ่ ยังไม่ทันเข้ามาใกล้ก็ร้องเรียกเสียงดัง
เด็กชายหนึ่งคน เด็กหญิงหนึ่งคน ทั้งคู่เป็นลูกชายคนเล็กกับลูกสาวคนเล็กของลุงใหญ่หยุนอี้
หยุนหู่กับหยุนลี่เป็นฝาแฝด ปีนี้เพิ่งอายุครบ 10 ขวบ กำลังเรียนอยู่ชั้นประถมศึกษาปีที่ 4
“เสี่ยวหู่ เสี่ยวลี่!”
หยุนอี้ยิ้มพลางลูบหัวทั้งคู่
“เสี่ยวหู่ เสี่ยวลี่ นี่จ้ะ พี่ซื้อขนมมาฝากพวกเธอ!”
เซี่ยซิงเหยาหยิบมันฝรั่งทอดกับขนมเส้นรสเผ็ดออกมาจากกระเป๋าเดินทาง
“ว้าว มันฝรั่งทอดกับขนมเส้นรสเผ็ด!”
“ขอบคุณนะพี่เหยาเหยา!”
เด็กทั้งสองรับขนมไปอย่างดีใจพร้อมเอ่ยขอบคุณ
ไม่มีเด็กคนไหนต้านทานเสน่ห์ของขนมเส้นรสเผ็ดได้หรอก