ในห้องประชุม สมาชิกชุดทำคดีเฉพาะกิจต่างพากันถอนหายใจด้วยความโล่งอก
เกาเจียหมิงกวาดตามองไปรอบห้อง
“ปริศนาต่อเนื่องของโรงเตี๊ยมสิงฝีคลี่คลายได้ ไม่ใช่เพราะใครสักคนคิดเอาเองแล้วฟันธง”
“แต่เป็นเพราะหลักฐานแน่นหนาที่ตรวจสอบซ้ำทีละข้อ ทั้งรอยรองเท้า ร่องรอย ข้อมูล ซากศพ และขั้นตอนการทำงานของตำรวจ”
จ้าวไห่นั่งอยู่ข้างโต๊ะยาว
เขาหันไปมองหลี่เม่ที่นั่งฟังอยู่ตรงมุมห้อง
จ้าวไห่นึกถึงชายหนุ่มคนนี้ ที่เอาแต่พูดว่า “ผมแค่ให้เบาะแส” อยู่ทุกครั้ง
แต่ชายหนุ่มที่เรียกตัวเองว่าคนธรรมดาคนนี้ กลับมองเห็นปลายด้ายได้อย่างแม่นยำเสมอ แม้ท่ามกลางปมตายที่ยุ่งเหยิงที่สุด
จ้าวไห่สูดหายใจ ความเชื่อถือในแววตาเพิ่มพูนขึ้นจนถึงขีดสุด
หลังการประชุม ด้านนอกบ้านเก่าบนเขาชิงหลิ่ง
อากาศในป่าหลังฝนตกสดชื่น
โจวกั๋วผิงยืนอยู่บนลานดินโคลน พร้อมทนายความและเจ้าหน้าที่การเงินอีกสองคน
ไม่มีขบวนใหญ่โต มีเพียงรถเก๋งสีดำเรียบหรูสองคัน
โจวกั๋วผิงเดินไปหาจ้าวไห่ก่อน
“หัวหน้าจ้าว ขั้นตอนการจ่ายเงินทั้งหมดผ่านกระบวนการด้านภาษีและกฎหมายเรียบร้อยแล้ว”
โจวกั๋วผิงกล่าวอย่างจริงจัง
“ถูกต้องตามกฎหมายทุกประการ ไม่มีทางกระทบต่อระเบียบวินัยในการทำคดีของตำรวจ”
จ้าวไห่ตรวจดูเอกสารที่เกี่ยวข้องแล้วพยักหน้า ก่อนถอยไปยืนด้านข้าง
โจวกั๋วผิงจึงหันไปหาหลี่เม่
เขารับซองเอกสารจากทนายความ แล้วส่งหลักฐานการโอนเงินรางวัล 50 ล้านหยวนกับบัญชีสรุปการชำระเงินตามสัญญาให้หลี่เม่ด้วยสองมือ
มหาเศรษฐีผู้นี้วางเท้าชิดกัน
ก้มคำนับ 90 องศา