ตำรวจควบคุมตัวหวังไห่เทากับหลิวเจี้ยนจวินขึ้นรถตำรวจคนละคัน
ไม่เปิดโอกาสให้ทั้งสองคนได้ปรึกษาคำให้การกันแม้แต่น้อย
จ้าวไห่ยืนอยู่กลางโถง สีหน้าเคร่งขรึม กวาดตามองคนทั้งสองที่ถูกควบคุมตัว
“หวังไห่เทา หลิวเจี้ยนจวิน”
จ้าวไห่ประกาศต่อหน้าทุกคน “พวกคุณต้องสงสัยว่ามีส่วนเกี่ยวข้องกับคดีปล้นฆ่าครั้งใหญ่ที่หนานก่างเมื่อ 12 ปีก่อน รวมถึงความผิดทางอาญาอื่น ๆ อีกหลายกระทง ตำรวจจะดำเนินการสอบสวนพวกคุณอย่างละเอียดตามกฎหมาย!”
ด้านนอกร้านอาหาร
หลี่เม่อยู่ในเงามืดนอกแนวกั้นของตำรวจ ไม่ได้ก้าวเข้าไปในห้องส่วนตัวแม้แต่ครึ่งก้าว
บนหน้าจอโทรศัพท์ ข้อความในกลุ่มแลกเปลี่ยนคดีไหลผ่านอย่างรวดเร็ว
【เมิ่งเชา】: สะใจ! สะใจสุด ๆ! ฉากจับเต่าในไหแบบนี้ ต่อให้ดูสักร้อยรอบก็ยังไม่เบื่อ!
【หานตง】: เจ้าเหลยกังนี่เจ้าเล่ห์จริง ๆ หลบหนีมาได้ตั้ง 12 ปี สุดท้ายกลับพลาดท่าเพราะโทรศัพท์สายเดียวจากหัวหน้ากลุ่ม ถ้าเรื่องนี้แพร่ออกไป วงการตำรวจหนานก่างคงสะเทือนแน่
【เจ้ากั๋วชิ่ง】: ตาข่ายฟ้ากว้างใหญ่ แม้ห่างก็ไม่พลาด สามตัวร้ายแห่งหนานก่างนี่ ในที่สุดก็ถูกถอนรากถอนโคนแล้ว หัวหน้ากลุ่ม การจัดการครั้งนี้ทำเอาฉันยอมใจเลย
【เฉินกั๋วตง】: ใช้ความระแวงและการหักหลังกันเองของผู้ต้องสงสัย ปิดเกมทั้งแก๊งโดยไม่ต้องเสียเลือดเสียเนื้อ สงครามจิตวิทยาครั้งนี้เล่นได้สวยมาก
หลี่เม่อ่านข้อความที่เด้งขึ้นมาไม่หยุด แล้วก็ยิ้มออกมาเล็กน้อย
เขาไม่ได้ฉวยโอกาสรับความดีความชอบในกลุ่ม
【หัวหน้ากลุ่ม】: เป็นเพราะตำรวจวางกำลังได้อย่างมีประสิทธิภาพ
เขาพิมพ์ข้อความนี้ส่งไป เก็บความดีความชอบไว้เงียบ ๆ