สืบสวนอาชญา: ทั้งกลุ่มเป็นนักสืบสุดยอด ทำไมฉันเป็นแค่คนธรรมดา?

ตอนที่ 47 สืบคดี: ทุกคนเป็นยอดนักสืบ มีแต่ผมที่เป็นแค่คนธรรมดา?

6 นาที· 1.5K คำ

จ้าวไห่บัญชาการด้วยตัวเอง

เจ้าหน้าที่นอกเครื่องแบบเข้าประจำห้องโดยรอบล่วงหน้า

ทั้งทางออกของร้านอาหาร ทางหนีไฟ กระทั่งลานจอดรถใต้ดิน ล้วนมีคนวางกำลังไว้แล้ว

หลี่เม่ไม่ได้เข้าไปในพื้นที่จับกุม

เขากับซุนเฉียง หัวหน้าทีมบอดี้การ์ด รอข่าวอยู่ในรถบัญชาการที่ตำรวจจัดเตรียมไว้

หลี่เม่รู้ขอบเขตของตัวเองดี

ข้อมูลที่เขาให้ไปนั้นเพียงพอแล้ว

ส่วนขั้นตอนที่เหลือ ควรปล่อยให้มืออาชีพจัดการ

ภายในห้องส่วนตัว

เหลยกังถูกนำตัวเข้ามาตามกฎหมาย

มือทั้งสองของเขาซ่อนอยู่ใต้ผ้าปูโต๊ะผืนใหญ่ และอยู่ในระยะควบคุมของเจ้าหน้าที่ตำรวจพิเศษนอกเครื่องแบบสองนายตลอดเวลา

จ้าวไห่เตือนผ่านหูฟังขนาดจิ๋วด้วยน้ำเสียงเย็นชา

「พูดตามบทที่เตรียมไว้เท่านั้น」

「ถ้ามีท่าทีผิดปกติแม้แต่นิดเดียว ให้ยุติปฏิบัติการทันที」

เหลยกังกลับสงบนิ่ง เขายกมือจัดปกเสื้อ

มุมปากประดับรอยยิ้มจาง ๆ

ถึงขั้นยังมีอารมณ์มองอดีตพรรคพวกเดินเข้ามาในห้องโดยไม่รู้ตัว

บนใบหน้านั้นไม่มีเยื่อใยร่วมเป็นร่วมตายแม้แต่น้อย

มุมปากกลับยกขึ้นเล็กน้อย

โทรศัพท์บนโต๊ะสั่นขึ้นครั้งหนึ่ง

หวังไห่เทาส่งข้อความมาก่อน

「ใกล้ถึงแล้ว พาคนไปตรวจบัญชี」

ข้อความของหลิวเจี้ยนจวินเด้งขึ้นมาตามกัน

「ทำไมต้องนัดเจอกันในห้องด้วย?」

หลิวเจี้ยนจวินยังคงซักถาม ทุกประโยคแฝงการหยั่งเชิง

จ้าวไห่จ้องข้อความที่เด้งขึ้นไม่หยุด นิ้วกดอยู่บนหูฟัง

ภายในห้องส่วนตัวไม่มีใครพูด

เจ้าหน้าที่นอกเครื่องแบบทุกคนที่ปลอมตัวเป็นพนักงานเสิร์ฟและลูกค้า ต่างขยับตัวอย่างระมัดระวัง

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป