สืบสวนอาชญา: ทั้งกลุ่มเป็นนักสืบสุดยอด ทำไมฉันเป็นแค่คนธรรมดา?

ตอนที่ 24 เถ้าแก่ มาพักหรือ?

6 นาที· 1.5K คำ

【สวีอาน】:อย่าเพิ่งด่า

【สวีอาน】:อุปกรณ์แบบนี้ถูกวางไว้บนเส้นทางที่ต้องผ่านก่อนขึ้นเขา อาจไม่ได้มีไว้แกล้งคนให้ตกใจอย่างเดียว

【สวีอาน】:ลองคิดดูสิ ตอนนี้โรงเตี๊ยมกลางเขาร้างแห่งชิงหลิ่งเป็นสถานที่แบบไหน? เป็นใจกลางของกระแสเงินรางวัลห้าสิบล้าน

【สวีอาน】:คนที่วางหุ่นสวมชุดแดงตัวนี้ อาจกำลังใช้สิ่งที่เรียกว่า ‘ตำนานสยองขวัญแห่งเขาร้าง’ เพื่อคัดกรองคนแปลกหน้าที่ขวัญอ่อนและไม่กล้าเข้าใกล้โรงเตี๊ยมโดยเจตนา

【สวีอาน】:คนที่ยังเดินหน้าต่อได้ทั้งที่มีเรื่องเล่าประหลาดชวนขนหัวลุกแบบนี้ ไม่ใจกล้าสุดขีด ก็ต้องมีจุดประสงค์ชัดเจนมาก

【สวีอาน】:ฆาตกร หรือคนที่ซ่อนตัวอยู่ในโรงเตี๊ยม กำลังสร้างแนวป้องกันทางจิตใจชั้นแรก

หลี่เม่ออ่านบทวิเคราะห์ของสวีอานจบ นิ้วค้างอยู่บนหน้าจอครู่หนึ่ง

สัญชาตญาณของเหล่าผู้เชี่ยวชาญระดับแถวหน้าช่างเฉียบคมจนน่าตกใจ อุปกรณ์หลอกคนให้กลัวที่ดูหยาบ ๆ ชิ้นหนึ่ง กลับถูกสวีอานยกระดับให้กลายเป็นการทำสงครามจิตวิทยาได้ด้วยคำพูดไม่กี่ประโยค

เขาเก็บโทรศัพท์แล้วเดินกลับไปที่รถแท็กซี่

คนขับยืนอยู่ข้างประตูรถ ใบหน้าซีดเผือดเล็กน้อย ก่อนจะหัวเราะแห้ง ๆ สองที

“ผมว่าแล้ว... ตำนานสยองขวัญแห่งเขาร้างก็เป็นเรื่องที่คนแต่งขึ้นทั้งนั้น จะมีผีได้ยังไง”

คนขับปาดเหงื่อเย็นบนหน้าผาก สีหน้าฝืนยิ้มอยู่บ้าง

หลี่เม่อเปิดประตูขึ้นนั่งเบาะหลัง

เขาไม่ได้รับคำพูดของคนขับ แต่จ้องตาอีกฝ่ายผ่านกระจกมองหลังแล้วเอ่ยถาม

“พี่คนขับ วิ่งเส้นทางนี้เป็นประจำ กลางคืนเคยเห็นใครขนของไปที่โรงเตี๊ยมบ้างไหม?”

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป