[เมิ่งเชา]: แกเป็นใครกันแน่?!
[เมิ่งเชา]: ทำไมถึงลากพวกเราเข้ากลุ่มนี้? แกมีจุดประสงค์อะไร?
[หลินชวน]: ไม่ว่าแกจะเป็นใคร วิธีบังคับผูกมัดแบบนี้ก็เข้าข่ายผิดกฎหมายร้ายแรงแล้ว
[สวีอาน]: จากคำพูดและความเร็วในการตอบสนองของคุณ ดูเหมือนคุณจะใจเย็นมาก แถมยังคาดการณ์ปฏิกิริยาของพวกเราไว้ล่วงหน้าแล้วด้วย คุณกำลังอยู่ในสถานะที่ได้เปรียบทางจิตใจและควบคุมสถานการณ์ได้อย่างสมบูรณ์
หลี่เม่ามองบทวิเคราะห์ของสวีอานแล้วเลิกคิ้ว
นักวิเคราะห์พฤติกรรมอาชญากรคนนี้ไม่ธรรมดาจริง ๆ
แต่เขาไม่ได้ใส่ใจคำถามเหล่านั้น กลับกดเปิดการตั้งค่ากลุ่มแทน
เขาอยากดูว่าจะยุบกลุ่มนี้หรือออกจากกลุ่มไปเองได้หรือไม่
อย่างไรเสีย การต้องแบกรับตำแหน่งผู้ดูแลกลุ่มที่ไม่รู้ที่มาที่ไป แล้วเผชิญหน้ากับผู้เชี่ยวชาญกลุ่มหนึ่งที่ไม่รู้เบื้องลึกเบื้องหลัง ย่อมเสี่ยงเกินไป
ทว่าในการตั้งค่ากลุ่มกลับว่างเปล่า
มีสิทธิ์ปิดเสียงสมาชิก มีสิทธิ์เตะสมาชิกออก
แต่กลับไม่มีตัวเลือกยุบกลุ่มหรือออกจากกลุ่มแม้แต่อย่างเดียว
[หานตง]: ไม่ต้องหาแล้ว
[หานตง]: คุณหาทางออกไม่เจอหรอก
[หานตง]: ระดับการเข้ารหัสของกลุ่มนี้ แม้แต่ผมก็ถอดไม่ได้ มันไม่ได้อยู่บนโหนดเครือข่ายที่เรารู้จักเลยสักแห่ง
[หานตง]: อีกอย่าง เมื่อกี้ผมลองติดตาม IP ของคนอื่นในกลุ่มดูแล้ว
[หานตง]: ผลที่ได้ชวนสนใจมาก
[เมิ่งเชา]: หมายความว่ายังไง? แมวเฒ่า อย่ามัวแต่อุบไว้สิ!
[หานตง]: IP ของคุณหมอชันสูตรหลินแสดงอยู่ที่นครไห่โจว ประเทศหลงกั๊ก แต่ในระบบตำรวจของนครไห่โจว ไม่มีหมอชันสูตรอาวุโสชื่อหลินชวนอยู่เลย
[หานตง]: IP ของหัวหน้าเฉินแสดงอยู่ที่เมืองเจียงเฉิง ประเทศหลงกั๊ก แต่ผมตรวจสอบอัตรากำลังของกรมตำรวจเมืองเจียงเฉิงแล้ว หัวหน้ากองสืบสวนคดีอาญาไม่ได้แซ่เฉิน
[หานตง]: ส่วนแก เมิ่งเชา เมืองตงไห่ที่แกอยู่ไม่มีอยู่บนแผนที่โลกของผมเลย
พอหานตงพูดจบ ในกลุ่มก็เงียบลงอีกครั้ง
คราวนี้แม้แต่เมิ่งเชาก็ยังไม่ได้ตอบโต้ทันที
[หานตง]: เพราะงั้น ผมมีข้อสันนิษฐานที่กล้าหาญอย่างหนึ่ง
[หานตง]: พวกเราทุกคนไม่ได้มาจากแค่คนละพื้นที่เท่านั้น
[หานตง]: แต่บางทีเราอาจไม่ได้อยู่ในโลกใบเดียวกันด้วยซ้ำ
โลกคู่ขนาน
คำนี้ผุดขึ้นมาในหัวของหลี่เม่า
ตัวเขาเองก็เป็นผู้ข้ามมิติ จึงยอมรับเรื่องโลกคู่ขนานได้มากกว่าคนทั่วไป
ถ้ากลุ่มนี้เชื่อมต่อโลกคู่ขนานหลายใบเข้าด้วยกันจริง งั้นป้ายพวกนี้...ก็เป็นเรื่องจริงทั้งหมด
เฉินกั๋วตงที่เงียบมาตลอดส่งข้อความขึ้นมา
[เฉินกั๋วตง]: ทุกท่าน พักเรื่องโลกไว้ก่อนเถอะ
[เฉินกั๋วตง]: ลองดูป้ายประจำตัวของผู้ดูแลกลุ่มก่อน
เฉินกั๋วตงส่งภาพหน้าจอมาใบหนึ่ง
เป็นภาพรายชื่อสมาชิกในกลุ่ม
เหนือป้ายชื่อเรียงรายสีทองอร่ามอย่าง [นักสืบอัจฉริยะ] [หมอชันสูตรอาวุโส] [นักวิเคราะห์พฤติกรรมอาชญากร] และ [หัวหน้ากองสืบสวนคดีอาญา]
มีรูปประจำตัวของผู้ดูแลกลุ่มแขวนอยู่เดียวดาย
ท่ามกลางป้ายผู้เชี่ยวชาญที่เรียงราย ป้ายชื่อของผู้ดูแลกลุ่มกลับสะดุดตาเป็นพิเศษ
ในกลุ่มเงียบลงเป็นครั้งที่สาม
หลี่เม่าจ้องคำสองคำบนภาพหน้าจอ
หลี่เม่านั่งตัวตรงขึ้นเล็กน้อย
กลางหน้าจอ ป้ายชื่อของหลี่เม่ามีเพียงสองคำเท่านั้น—
“คนธรรมดา”
ความเงียบอยู่ได้ไม่นาน
[เฉินกั๋วตง]: คนธรรมดา?
ชายที่มีป้ายชื่อ [หัวหน้ากองสืบสวนคดีอาญา] เป็นคนแรกที่ทำลายความเงียบ
[เฉินกั๋วตง]: คนธรรมดาที่ไม่มีคำนำหน้าทางวิชาชีพอะไรเลย มีสิทธิ์อะไรมานั่งตำแหน่งผู้ดูแลกลุ่มนี้?
[เฉินกั๋วตง]: แกใช้วิธีอะไรกันแน่?
พอเฉินกั๋วตงเปิดปาก คนอื่น ๆ ก็เริ่มตั้งคำถามตามมา
ความตื่นเต้นที่ได้พบคนเป็นเมื่อครู่หายไปหมดแล้ว เหลือเพียงความเคลือบแคลงสงสัย
[เมิ่งเชา]: ใช่เลย! หัวหน้าเฉินพูดถูก!
[เมิ่งเชา]: ในกลุ่มเราคนที่ด้อยที่สุดก็ยังเป็นนักสืบอัจฉริยะ แล้วทำไมคนธรรมดาอย่างแกถึงได้อยู่เหนือพวกเรา?
[เมิ่งเชา]: แกแฮ็กเข้าไปในเซิร์ฟเวอร์หลักสักแห่งหรือเปล่า?
[หานตง]: เป็นไปไม่ได้
หานตงผู้มีป้ายชื่อ [แมวเฒ่าแฮ็กเกอร์] ปฏิเสธข้อสันนิษฐานของเมิ่งเชาทันที
[หานตง]: เมื่อกี้ตอนพวกคุณคุยกัน ผมสแกนโหนดบัญชีของเขาใหม่อีกรอบแล้ว
[หานตง]: ผมใช้เครื่องคอมพิวเตอร์ที่ถูกเจาะเป็นทอด ๆ ถึงสิบสามชั้น แล้วติดตามย้อนกลับไปตามแพ็กเก็ตข้อมูลของเขา
[หานตง]: ผลที่ได้ชวนขำมาก
[หานตง]: ไม่มีไฟร์วอลล์ ไม่มีโพรโทคอลพรางตัว ไม่มีการเข้ารหัสควอนตัม
[หานตง]: ที่อยู่ IP ของเขาแสดงอยู่ในเขตเฉิงหนาน เมืองเจียงเฉิงอย่างโจ่งแจ้ง
[หานตง]: เขาใช้บริการอินเทอร์เน็ตของเจียงเฉิงเทเลคอมแพ็กเกจร้อยเมกะบิตที่ถูกที่สุด แม้แต่เราเตอร์ก็ยังใช้รหัสผ่านตั้งต้นจากโรงงาน
[หานตง]: นี่มันเหลวไหลสิ้นดี ระบบที่สามารถลากพวกเราจากมิติต่าง ๆ เข้ามาอยู่ในกลุ่มเดียวกันได้ จะทิ้งร่องรอยทางกายภาพที่หละหลวมขนาดนี้ไว้ได้ยังไง?
เสียงตั้งข้อสงสัยดังขึ้นเรื่อย ๆ
หลี่เม่าพิงหัวเตียง มองข้อความที่เลื่อนผ่านหน้าจออย่างรวดเร็ว
เขาไม่ได้รีบร้อนอธิบาย
ตลอดห้าปีที่ขับรถรับส่งผู้โดยสารรอบดึก เขาเจอสถานการณ์ไม่คาดฝันมามากมาย
เขารู้ดีว่าเมื่อเผชิญหน้ากับคนฉลาดที่ช่างระแวงเหล่านี้ การแต่งเรื่องโกหกเป็นทางเลือกที่โง่ที่สุด
หลี่เม่าแตะหน้าจอเบา ๆ
[ผู้ดูแลกลุ่ม]: หานตงตรวจสอบไม่ผิด
[ผู้ดูแลกลุ่ม]: ผมอยู่ที่เจียงเฉิงจริง ๆ
[ผู้ดูแลกลุ่ม]: ผมไม่มีหมายเลขประจำตัวตำรวจ ไม่เคยเข้ารับราชการ และไม่เคยข้องเกี่ยวกับคดีสืบสวนอาชญากรรมอย่างเป็นทางการสักคดี
[ผู้ดูแลกลุ่ม]: อย่างที่ป้ายชื่อเขียนไว้ ผมก็แค่คนท้องถิ่นธรรมดาที่สุดคนหนึ่ง
ข้อความถูกส่งออกไป
ในกลุ่มตกอยู่ในภาวะชะงักงัน
ความตรงไปตรงมาของหลี่เม่ากลับทำให้เหล่าผู้เชี่ยวชาญที่คุ้นชินกับแผนซ้อนแผนและจุดหักมุมทำอะไรไม่ถูก
[สวีอาน]: คุณกำลังโกหก
สวีอานผู้มีป้ายชื่อ [นักวิเคราะห์พฤติกรรมอาชญากร] เปิดปากขึ้น
[สวีอาน]: ตั้งแต่ประโยคแรกที่คุณพิมพ์ เครื่องหมายวรรคตอนก็ถูกต้อง ไม่มีคำลงท้ายฟุ่มเฟือย
[สวีอาน]: เมื่อต้องเผชิญกับคำถามของพวกเรา คุณก็ไม่ได้รีบร้อนพิสูจน์ความบริสุทธิ์ของตัวเอง
[สวีอาน]: นี่ไม่ใช่ความสุขุมทางจิตใจแบบที่คนธรรมดาควรมีเมื่อเผชิญกับปรากฏการณ์เหนือธรรมชาติอย่างแน่นอน
[เมิ่งเชา]: ฉันบอกแล้วไง! หมอนี่ต้องเสแสร้งอยู่แน่!
[เมิ่งเชา]: “คนธรรมดา” ต้องเป็นป้ายพรางตัวระดับสูงบางอย่างแน่ ๆ!
[เมิ่งเชา]: เหมือนในนิยายพวกนั้นไง ยิ่งเรียกตัวเองว่าคนธรรมดา ก็ยิ่งเป็นบอสใหญ่ที่ซ่อนตัวอยู่! แกต้องเป็นมันสมองขององค์กรอาชญากรรมข้ามชาติ หรือไม่ก็เป็นผู้นำองค์กรลับสักแห่งแน่ ๆ!
หลี่เม่ามองจินตนาการของเมิ่งเชาแล้วรู้สึกจนใจเล็กน้อย
ยิ่งเขาพูดตรงไปตรงมา คนพวกนี้ก็ยิ่งไม่เชื่อ
เมื่อต้องเผชิญกับคำถามและการหยั่งเชิงที่ถาโถมเข้ามา หลี่เม่าไม่ได้รีบพิมพ์ตอบ
เขาต้องเป็นฝ่ายคุมเกมให้ได้
ขณะที่กำลังคิดว่าจะพลิกสถานการณ์อย่างไร ความทรงจำแปลกหน้าหลายช่วงก็ผุดเข้ามาในหัวกะทันหัน
แจ่มชัดมาก แต่ไม่ใช่ความทรงจำของเขาเลย
เนื้อหาล้วนเกี่ยวข้องกับคนในกลุ่ม และทั้งหมดเป็นเรื่องส่วนตัวที่ไม่ควรมีคนนอกล่วงรู้
แววตาของหลี่เม่าขยับไหวเล็กน้อย
เขามองรูปประจำตัวที่กะพริบอยู่บนหน้าจอ มุมปากยกขึ้นเพียงนิดเดียว
เขารู้แล้วว่าจะโต้กลับอย่างไร
หลี่เม่าไม่ได้อธิบายว่าทำไมตัวเองถึงเป็นผู้ดูแลกลุ่ม
เขาพิมพ์ชื่อหนึ่งลงในช่องข้อความโดยตรง
[ผู้ดูแลกลุ่ม]: @เจ้ากั๋วชิ่ง
ในกลุ่มเงียบลงชั่วขณะ
เจ้ากั๋วชิ่งเป็นคนเดียวในกลุ่มที่ไม่มีคำนำหน้าหรูหรา ป้ายชื่อมีเพียงชื่อของเขาเท่านั้น
แต่จากบทสนทนาก่อนหน้านี้ ทุกคนต่างให้ความเคารพเขาอย่างมาก
[ผู้ดูแลกลุ่ม]: บาดแผลทะลุที่ไหล่ขวาของคุณ ในรายงานทางการระบุว่าเกิดจากการพลัดตกตอนออกติดตามคนร้าย
[ผู้ดูแลกลุ่ม]: แต่ที่จริงแล้วคุณถูกยิงตอนรับกระสุนแทนคู่หูของคุณ ใช่ไหม?