ตอนนี้เฉินจิ้งรู้สึกซาบซึ้งต่อท่านลุงผู้เป็นเลขาธิการพรรคเป็นอย่างมาก
วันนั้นในนากลางนา นางพูดตงเม่ยไปสองสามประโยค สุดท้ายถูกครอบครัวของเจียงเหวินฮ่าวว่ากลับ จนแทบจะเอาหน้าไม่รอด แต่ท่านลุงที่เป็นเลขาธิการพรรคออกหน้าช่วยพูดแทนให้นาง
กลับถึงบ้านวันนั้น นางก็ไม่ได้ออกไปทำงานอีกเลย เพราะรู้สึกอับอายขายหน้าผู้คน และในใจก็เกลียดตงเม่ยนัก
ท่านลุงเลขาธิการเห็นนางอารมณ์ไม่ดี จึงให้เจียงเผิงไปช่วยงานในนาคนเดียว ส่วนตัวเองนั่งเป็นเพื่อนและปลอบประโลมนาง
ท่านลุงเลขาธิการก็คือคนเป็นเลขาธิการนั่นแหละ พูดจาคารมดีแค่ไหนก็รู้กันอยู่ สองสามคำก็เกลี้ยกล่อมนางได้เสียแล้ว นางเกิดอารมณ์พลุ่งพล่าน ซบไหล่ท่านลุงร้องไห้อยู่ครู่หนึ่ง ท่านลุงยังโอบกอดนางและลูบหลังเบาๆ สองสามที
ท่านลุงเลขาธิการอายุสี่สิบกว่าๆ ไม่ได้ทำงานในไร่นามากนักในช่วงหลายปีมานี้ วางมาดเป็นข้าราชการ ทุกวันนี้แต่งตัวสะอาดเอี่ยม ดูสง่าผ่าเผย
และไม่มีกลิ่นเหงื่อไคลเหมือนผู้ชายในหมู่บ้าน มีเพียงกลิ่นอ่อนๆ ของบุหรี่ปนกับกลิ่นอายแห่งความเป็นชายชาตรี
เฉินจิ้งถูกท่านลุงเลขาธิการปลอบให้อบอุ่นใจ จนหัวใจเต้นเร็วขึ้นอย่างไม่รู้เนื้อรู้ตัว
ในนายังเหลือฝักข้าวโพดไม่มากนัก วันนี้เจียงเผิงกับพ่อแม่ผัวไปช่วยกันทำ คงใช้เวลาแค่ครึ่งวันก็เสร็จ นางเลยแกล้งทำเป็นปวดเอวขอตัว ไม่ต้องไปนาด้วย
เมื่อครู่นี้ท่านลุงเลขาธิการกลับมาจากข้างนอก บอกให้นางไปที่บ้านสักหน่อย มีของอร่อยมาฝาก