เฉินตงเม่ยได้รับการสนับสนุนจากเจียงเหวินฮ่าว จึงติดตามไปกินข้าวที่บ้านเจียงเอ้อเฉิ่น
ข้าวโพดที่บ้านเจียงเอ้อเฉิ่นเก็บเกี่ยวเสร็จแล้ววันนี้ ดีใจมาก
มื้อเย็นใจกว้างมาก ทำบะหมี่น้ำมันราดพริก
เกาหงเสียกับเจียงจื้อเฉียงกำลังวุ่นวายอยู่หน้าเตา ส่วนเจียงเอ้อเฉิ่นช่วยงานจิปาถะ เจียงจื้อฝูนั่งสูบยาเส้นอยู่บนธรณีประตูโรงครัว
ตอนที่เฉินตงเม่ยกับเจียงเหวินฮ่าวมาถึงก็เป็นตอนที่เกาหงเสียกำลังจะราดน้ำมันพอดี
พอก้าวเข้าไปในลานบ้านก็ได้ยินเสียงพูดจาโวกเวกของเจียงเอ้อเฉิ่น
"โอย! พี่สะใภ้ใหญ่ อย่ามือสั่นนะ ใส่น้ำมันให้น้อยหน่อย ไอ้น้ำมันกระปุกฉันนี่จะหมดแล้ว"
เจียงเหวินฮ่าวอึ้งไป ก่อนจะเอ่ยกับเฉินตงเม่ยเสียงเบา “ปกติเจียงเอ้อเฉิ่นขี้เหนียวซะขนาดนั้น แต่วันนี้ใจป้ำ ให้กินบะหมี่น้ำมันราดพริกเลย”
ปกติเขาไม่กินบะหมี่น้ำมันราดพริก เพราะเปลืองน้ำมันมาก
น้ำมันที่ใช้ในหม้อนี้พอกินได้ครึ่งเดือนสำหรับครอบครัวทั่วไป
ที่เจียงเอ้อเฉิ่นยอมเสียขนาดนี้ น่าประหลาดใจ
เฉินตงเม่ยก็รู้สึกแปลกใจไม่น้อย
"ไฉ่เสีย แกดูเอาเองนี่ ฉันเพิ่งเทไปแค่นิดเดียว พริกป่นยังแห้งอยู่เลย แกตะโกนอะไรนักหนา"
เจียงเหวินฮ่าวกับเฉินตงเม่ยสบตากัน
ดูท่าแล้วเจียงเอ้อเฉิ่นก็ยังเป็นเจียงเอ้อเฉิ่นขี้เหนียวเหมือนเดิม
ไม่เปลี่ยนสักนิด
ตอนเริ่มกินข้าว เจียงเอ้อเฉิ่นถือชามเดินวนทั่วลาน
"พี่สะใภ้ใหญ่นี่ทำกับข้าวเก่งจริง เส้นอร่อยมาก!"