มณฑลอันอยู่ในภาคกลางของประเทศหัวเซี่ย นับเป็นดินแดนทางเหนือ อาหารหลักปกติส่วนใหญ่เป็นบะหมี่และหมั่นโถว
เฉพาะเทศกาลสำคัญ หรือตอนตรุษจีนเท่านั้นถึงจะหุงข้าวกิน
เฉินตงเม่ยตั้งแต่เล็กจนโต เคยกินข้าวแค่ครั้งเดียว แถมท่านป้าเป็นคนตักให้ ตอนปกติช่วงตรุษจีน ต่อให้ที่บ้านหุงข้าวแล้วมีเหลือ แม่ก็ไม่ให้เธอกิน บอกว่าเก็บไว้ให้น้องชายน้องสาว
ตอนนี้เพิ่งแต่งงานวันที่สอง ผู้ชายของเธอไม่เพียงพาเธอมาถนนซื้อของตั้งมากมาย ยังพามากินข้าวอีก
หมูสามชั้นตุ๋นยิ่งไม่กล้าคิดเลย
เธอจ้องเจียงเหวินฮ่าวตาแข็ง ใจเต้นแรงไม่หยุด
ผู้ชายคนนี้ เดิมเป็นของพี่สาวเธอ แต่ตอนนี้ผู้ชายคนนี้กลายเป็นของเธอแล้ว
ผู้ชายดีๆ แบบนี้ หน้าตาดีกว่าหวงหย่ง ตัวสูงกว่าหวงหย่ง ยังเอาอกเอาใจคนเก่งอีก ไม่รู้ว่าถ้าพี่ใหญ่รู้ทีหลังว่าพลาดผู้ชายดีๆ อย่างนี้ไป จะเสียใจไหม?
เฉินตงเม่ยใจคอสับสน ถ้าพี่ใหญ่เสียใจจริงๆ จะทำยังไงดี?
พอคิดขึ้นมา ใจก็ปวดหนึบ อึดอัดบอกไม่ถูก
เธอหน้าแดงค้าน "ตอนนี้มากินข้าวกับหมูสามชั้นตุ๋น มะ...ไม่ดีเลยนะ!"
สองคนนั่งด้านในตรงริมหน้าต่าง ด้านในพื้นที่ไม่ใหญ่ มีโต๊ะหกตัว พื้นฐานก็มีคนนั่งหมด
เจียงเหวินฮ่าวสั่งอาหารแล้ว ถ้าเธอพูดเสียงดังต่อว่าเขา จะทำให้เขาเสียหน้า เธอเลยลดเสียงเบามาก
เจียงเหวินฮ่าวโน้มหัวเข้ามาใกล้ฟังชัดถ้อยคำเธอ
"ไม่ดียังไง? กับข้าวก็มีไว้ให้คนกินน่ะสิ ไม่งั้นทำออกมาทำไม?"