เจียงเหวินฮ่าวเป็นคนอย่างไร เฉินจิ้งมีลูกไม้เล็ก ๆ น้อย ๆ อะไร เขามองออกได้ในแวบเดียว
ตั้งแต่เขาหมั้นหมายกับเฉินอวี้เหมย เฉินจิ้งก็มาหาน้องสาวเขาที่บ้านบ่อย ๆ ทุกครั้งที่มาก็หาโอกาสเข้าไปคุยกับเขา เรื่องที่พูดก็เป็นเรื่องครอบครัวของเฉินอวี้เหมย
บังเอิญเหลือเกิน คนที่ถูกพูดถึงมากที่สุดก็คือน้องสาวของเฉินอวี้เหมย เฉินตงเม่ย
บอกว่าเจ้าตงเม่ยคนนั้นสมองอาจจะมีปัญหา เจอคนแทบไม่ยอมพูดจา อยู่ในบ้านเฉินอวี้เหมยก็ไม่ต่างจากสาวใช้ แถมยังบอกอีกว่าคนอย่างตงเม่ยต่อไปคงหาครอบครัวสามียาก ตอนนั้นค่อยดูว่ามีบ้านไหนในหมู่บ้านที่เหมาะสมบ้าง ฝ่ายชายมีปัญหาหน่อยก็ไม่เป็นไร
นางเอาตงเม่ยมาเป็นเรื่องตลกเล่าขำ คนในบ้านรู้สึกว่าตงเม่ยน่าสงสาร จึงปรามเฉินจิ้งไปสองสามคำ นางถึงได้หยุด
ต่อมา เมื่อเห็นว่านางชอบเข้าใกล้เขาอย่างจงใจบ้างไม่ตั้งใจบ้าง เขาก็เลยไม่ให้หน้าตาดี ๆ อีกเลย
ไม่คิดว่าวันนี้จะมารังแกให้ตงเม่ยร้องไห้เสียได้ ช่างเป็นคนไม่เอาไหนจริง ๆ
ขากลับตลอดทาง ตงเม่ยก็ยิ้มแฉ่งตลอด
เขาชอบที่เธอยิ้ม ตอนเธอร้องไห้น่าเวทนาจนใจเจ็บ แถมยังปลอบยากอีกด้วย
ภายใต้อ้อมกอดที่โอบล้อมเขาไว้ และฝ่ามือใหญ่ที่คอยปลอบประโลม ในที่สุดไหล่ของตงเม่ยก็ไม่สั่นสะท้านอีก ใจคนก็สงบลง
เฉินตงเม่ยเมื่อกี้รู้สึกน้อยใจจนควบคุมตัวเองไม่ไหว หลังจากระบายออกมาด้วยการร้องไห้หนึ่งตั้ง ในใจก็รู้สึกโล่งว่างเปล่า ไม่นานก็พบว่าเธอทำให้น้ำตาเปียกเสื้อของเจียงเหวินฮ่าวเป็นปื้นใหญ่ จึงรู้สึกเกรงใจขึ้นมาทันที