“กู้หมิง?”
“เป็นนาย!”
ทันทีที่หลินเทียนเห็นกู้หมิง เขาก็ชะงักไป
ยังไม่ทันได้คิดอะไรต่อ สมาชิกสำนักยุทธ์ที่ตามมาด้านหลังก็รีบวิ่งเข้ามา สีหน้าตื่นตระหนกสุดขีด
“ผู้อำนวยการหลิน พวกมันตามมาทันแล้ว!”
ฉึก!
สิ้นเสียงพูด เส้นหนวดสีดำแดงก็พุ่งออกมาจากความมืด แทงทะลุท้ายทอยของเขาอย่างแม่นยำ ก่อนโผล่ทะลุหว่างคิ้ว
สมาชิกสำนักยุทธ์คนนั้นเบิกตากว้าง แต่กลับพูดอะไรไม่ออกแม้แต่คำเดียว
ฟึ่บ!
หนวดหดกลับอย่างรวดเร็ว ลากร่างเขาหายเข้าไปในความมืด
หลินเทียนมองภาพตรงหน้า ใบหน้าซีดเผือด ยืนนิ่งงันอยู่กับที่ชั่วขณะ ไม่รู้ว่าควรทำอะไร
จากนั้นก็มีเสียงดังมาจากในความมืดอีกครั้ง
เป็นเสียงคำรามแหลมสูง ผสมกับเสียงเล็บจำนวนมากครูดไปตามโขดหิน
เงาร่างสีแดงเลือดไหววูบ เหล่าผีดูดเลือดทะยานออกมาจากด้านหน้าอย่างบ้าคลั่ง
ถัดมา เสียงร้องโหยหวนก็ดังมาจากด้านหลัง
สมาชิกสำนักยุทธ์ที่วิ่งรั้งท้ายแตกตื่นจนเสียขบวน
บางคนวิ่งไปข้างหน้าสุดชีวิต บางคนขาอ่อนจนทรุดลงกับพื้น ส่วนอีกกลุ่มพยายามหันกลับไปสู้
แต่ผลลัพธ์ล่ะ?
คนที่วิ่งเร็วที่สุดถูกหนวดซึ่งพุ่งออกมาจากความมืดแทงทะลุร่าง แล้วลากกลับไป
คนที่ทรุดอยู่บนพื้นถูกผีดูดเลือดตัวหนึ่งกระโจนเข้าใส่ เขี้ยวฝังลงบนลำคอ ก่อนจะถูกฝูงผีดูดเลือดรุมกลืนกินจนมิด
นักยุทธ์ที่คิดจะสู้เพิ่งยกดาบในมือขึ้น ก็ถูกผีดูดเลือดจำนวนมากพุ่งชนจนกระเด็น พวกมันกัดลำคอเขา เขาล้มลงโดยไม่มีแม้แต่เสียงร้อง