คลื่นกระแทกสีแดงขนาดมหึมาพุ่งทะยานไปข้างหน้าอีกครั้ง
ทุกแห่งที่มันผ่าน แม้แต่ผนังหินรอบด้านก็ยังสั่นพ้องอย่างบ้าคลั่ง!
ผีดูดเลือดที่อยู่หน้าสุดยังไม่ทันได้กรีดร้อง ก็ถูกคลื่นอากาศซัดกระเด็นออกไปแล้ว
เลือดสีแดงทะลักออกจากอวัยวะทั้งห้าบนใบหน้าของพวกมันอย่างบ้าคลั่ง ก่อนสิ้นใจลงในพริบตา
แต่ผีดูดเลือดที่อยู่ด้านหลังไม่ได้หยุดลง
พวกมันฝ่าคลื่นสั่นสะเทือนอันแสบแก้วหู เหยียบซากศพของพวกพ้องแล้วบุกต่อไปข้างหน้า
ราวกับตัดสินใจแน่วแน่แล้วว่าจะฉีกร่างคนทั้งสามที่อยู่ตรงหน้าให้เป็นชิ้น ๆ!
หึ่ง....
ในจังหวะเดียวกับที่ระเบิดเสียงโลหิตสลายไป
กู้หมิงไม่ลังเลแม้แต่น้อย สายฟ้าสีม่วงพลุ่งพล่านทั่วร่าง ก่อนพุ่งทะยานออกไปทันที
“หลิงเยี่ยน คอยคุ้มกันฉัน!”
“รับทราบ!”
เซี่ยหลิงเยี่ยนง้างสายธนูจนตึง เปลวเพลิงสีแดงคล้ำก้อนหนึ่งลุกโชนอยู่บนนั้น
แต่เธอไม่ได้ยิงลูกธนูออกไป หากกำลังรอโอกาสอยู่
ซูเสี่ยวเหนียนยืนอยู่ด้านหลัง มือทั้งสองกำมีดสั้นแน่น สายตาจับจ้องแผ่นหลังของกู้หมิงไม่วางตา
กล้ามเนื้อขาทั้งสองเกร็งแน่น พร้อมพุ่งออกไปได้ทุกเมื่อ
ตูม!
วินาทีถัดมา กู้หมิงพุ่งเข้าไปในฝูงผีดูดเลือด หมัดขวาที่ห่อหุ้มด้วยสายฟ้าสีม่วงกระแทกออกไปอย่างรุนแรง
แรงหมัดปะปนสายฟ้า ก่อตัวเป็นตาข่ายหนาทึบ ปกคลุมพื้นที่เบื้องหน้าไว้ทั้งหมด
แสงไฟฟ้าสีม่วงเข้มระเบิดกลางฝูงผี ราวกับอสรพิษสายฟ้านับไม่ถ้วนเลื้อยไหว กระโจน และกัดขย้ำอยู่ท่ามกลางพวกมัน
ฉึก!
ผีดูดเลือดทั้งหมดตรงหน้าไร้กำลังจะต้านทาน ต่างถูกสายฟ้าสีม่วงแทงทะลุร่าง
จากนั้นร่างพวกมันก็ชะงักงัน แขนขาเริ่มกระตุกอย่างรุนแรง
เลือดสีแดงพุ่งกระฉูดไม่หยุด ควันสีเขียวยังลอยออกจากทั่วร่าง