“กรอกเลย”
“รายละเอียดสัตว์อสูรของนายก็ต้องเขียนลงไปด้วย”
ภายในห้องทำงาน ฉินชวนเอนกายพิงเก้าอี้ ก่อนโยนเอกสารชุดใหม่เอี่ยมให้กู้หมิง
กู้หมิงมองเอกสารตรงหน้า หยิบปากกาบนโต๊ะขึ้นมาแล้วก้มหน้ากรอก
เนื้อหาไม่ซับซ้อน
มีแค่ชื่อ อายุ ที่อยู่ อะไรพวกนั้น
จนกระทั่งถึงช่องข้อมูลสัตว์อสูร เขาก็ลังเลอยู่ครู่หนึ่ง
หมาป่าดินลายหินคงปิดบังไว้ก่อนดีกว่า
ถึงอย่างไร ตอนนี้ระดับพลังจิตของเขาก็เพิ่งอยู่ขั้นทองแดง ทำสัญญากับสัตว์อสูรได้แค่ตัวเดียว
จากนั้นตัวอักษร A ตัวใหญ่ก็ปรากฏบนกระดาษ หมึกยังไม่ทันแห้ง
แต่พอมาถึงช่องถัดไป กู้หมิงก็ชะงัก
ผู้ติดต่อฉุกเฉิน
แย่แล้ว จะทำยังไงดี?
เพิ่งทะลุมิติมาได้ไม่นาน พ่อแม่ก็เสียชีวิตทั้งคู่ ญาติพี่น้องก็ไร้ข่าวคราว จะให้เขาติดต่อใครได้?
ไม่นานนัก เขาก็กำปากกาไว้แน่นแล้วเขียนชื่อกับหมายเลขโทรศัพท์ที่คุ้นเคยลงไป
“เรียบร้อย”
เมื่อเสร็จทุกอย่าง กู้หมิงก็ส่งเอกสารให้ฉินชวน
อีกฝ่ายรับไปกวาดตามองครู่หนึ่ง สายตาหยุดอยู่ตรงข้อมูลสัตว์อสูรอย่างรวดเร็ว
งูหลามยมโลก สัตว์ร้ายขั้นสอง ธาตุมืด พรสวรรค์ระดับ A
เขาเงยหน้ามองกู้หมิง แววตาเต็มไปด้วยความตกตะลึงและสงสัย
“ไอ้หนู อย่ากรอกมั่วนะ?”
“ถ้าเกิดเรื่องขึ้นมา ฉันต้องรับผิดชอบ”
“ผมไม่ได้กรอกมั่ว งูหลามยมโลกเป็นสัตว์อสูรที่พ่อแม่ทิ้งไว้ให้ผม”
“แต่พลังจิตของนายยังไม่ถึงระดับเงินเลยไม่ใช่เหรอ? แล้วจะขับเคลื่อนสัตว์อสูรขั้นสองให้ออกรบได้ยังไง?”
“เลี้ยงมาตั้งแต่เด็ก ความภักดีสูงพอครับ”
คำตอบของกู้หมิงทำเอาฉินชวนเถียงไม่ออก
“เอาเถอะ”
เขาพูดส่ง ๆ ประทับตราลงบนเอกสาร แล้วสอดเข้าไปในลิ้นชักตรงหน้า จากนั้นก็หยิบป้ายโลหะเปื้อนเลือดชิ้นหนึ่งออกมา