ตลอดสองชั่วโมงต่อมา ความรู้สึกเหมือนถูกจับจ้องไม่เคยจางหาย กลับยิ่งทวีความเข้มข้นขึ้นเรื่อย ๆ
บนเนินทางซ้าย มีสัตว์สามตัวขนาดใกล้เคียงลูกวัวเดินฝ่าพุ่มไม้ไปมา
บางครั้งลำแสงจากไฟหน้ารถก็กวาดผ่านรูปร่างของพวกมัน ขนปกคลุมด้วยสิ่งสีเขียวคล้ายตะไคร่น้ำ มองจากไกล ๆ เหมือนพุ่มไม้ที่เคลื่อนที่ได้
บนเรือนยอดไม้เหนือศีรษะ บางครั้งจะเห็นเงาดำเคลื่อนไหวอย่างรวดเร็วระหว่างกิ่งไม้ พวกมันตัวไม่ใหญ่ แต่มีจำนวนไม่น้อย เคลื่อนไหวว่องไวเหมือนลิง ทว่าลากหางยาวคล้ายกิ้งก่าไปด้วย
แม้แต่บนถนนก็มีงูตัวหนึ่งเลื้อยผ่าน
ไม่สิ สิ่งนั้นมีขา ขาสั้นหนาสี่ข้างค้ำร่างยาวสามเมตรทรงคล้ายงู เกล็ดละเอียดสีเขียวคล้ำปกคลุมทั่วทั้งตัว
แสงไฟหน้ารถส่องจนตัวมันสะท้อนวาว ขณะเลื้อยไปก็แลบลิ้นส่งเสียงฟ่อ ๆ ท้องของมันเสียดสีกับพื้นคอนกรีต ทิ้งรอยเปียกลื่นไว้เป็นทาง
แต่รถบรรทุกทหารที่อยู่ข้างหน้าไม่ชะลอแม้แต่น้อย ล้อขนาดมหึมาบดทับมันไปตรง ๆ ใต้ล้อมีเสียงกระดูกแตกดังทึบชวนเสียวฟัน ตามด้วยเสียงแฉะ ๆ ราวกับผลไม้เละถูกบี้
ขณะเดียวกัน รายงานผ่านวิทยุสื่อสารก็ถี่ขึ้นเรื่อย ๆ น้ำเสียงยิ่งตึงเครียดกว่าเดิม
“ทางซ้าย 500 เมตร พบฝูงสัตว์ขนาดพอ ๆ กับสุนัข จำนวนประมาณ 10 ถึง 15 ตัว กำลังเคลื่อนที่ขนานกับขบวน...”
“เนินทางขวาพบสัตว์ปีกขนาดใหญ่เกาะพัก ยังไม่แสดงท่าทีโจมตี กำลังเฝ้าสังเกตต่อ...”
“พบสิ่งมีชีวิตไม่ทราบชนิดจำนวนมาก ตัวเล็ก กำลังสะกดรอยตามบริเวณรอบนอกท้ายขบวน...”
นิ้วของสู่อวี้เคาะพวงมาลัยเบา ๆ อย่างไร้เสียง สมองของเขากำลังประมวลผลอย่างรวดเร็ว
ขบวนรถที่กองทัพคุ้มกันมีความยาวรวมเกินสองกิโลเมตร รถหุ้มเกราะแนวหน้ามีระยะครอบคลุมการยิงจำกัด ช่วงกลางมีรถรบทหารราบกับรถจี๊ปติดอาวุธคอยคุ้มกันด้านข้าง
แต่ช่วงท้าย ซึ่งเป็นตำแหน่งที่เขาอยู่ กลับมีกำลังป้องกันเบาบางที่สุด