เครื่องทำความร้อนในเต็นท์บัญชาการปิดไปแล้ว แต่อุณหภูมิด้านนอกยังคงสูงขึ้นอย่างต่อเนื่อง ภายในเต็นท์ผ้าใบจึงอับอยู่บ้าง
“คุณพูดก่อน”
เฉิงสือไม่ลังเลแม้แต่น้อย
“ต้องลงมือตอนนี้”
ปลายนิ้วของเขาคีบด้ามปากกาไว้ หมุนช้า ๆ
“ช่วงเวลาที่อาวุธหนักยังข่มขู่นักวิวัฒนาการได้อย่างเด็ดขาด จะควบคุมพวกเขาอย่างเข้มงวดด้วยการบรรจุเข้าเป็นกำลังพลของกองทัพ หรือไม่ก็จัดการทางกายภาพให้สิ้นซาก”
“นักวิวัฒนาการขั้นหนึ่งที่สังหารแมลงโตเต็มวัยได้มากกว่า 50 ตัวเพียงลำพังในรัง ทั้งยังฆ่าทหารเผ่าแมลง แล้วยังกลืนวัตถุวิญญาณเข้าไปโดยไม่ตาย”
“ถ้าปล่อยให้บุคคลแบบนี้วิวัฒนาการต่อไป ภายหน้าปืนยิงจรวดหรือกระสุนปืนใหญ่ก็อาจจัดการไม่ได้แล้ว”
ในดวงตาสีเงินปนเทาของเฉิงสือไม่มีอารมณ์ใด ๆ มีเพียงการคำนวณเพื่อเข่นฆ่าอย่างแม่นยำและไร้ความปรานี
“เราไม่รู้ว่าเขามีไพ่ตายอะไร ไม่รู้จุดประสงค์ ไม่รู้ด้วยว่าในมือยังซ่อนอะไรไว้อีกหรือเปล่า”
“สิ่งเดียวที่แน่ใจคือ ทั้งกองทัพของเราและที่ว่าการมณฑลเคยยื่นข้อเสนอชักชวนเขา แต่ดูเหมือนเขาไม่ได้รู้สึกเป็นส่วนหนึ่งของระบบกองทัพ ส่วนกับตระกูลโจวก็เป็นแค่การร่วมมือเพื่อผลประโยชน์ชั่วคราว”
“ตัวแปรที่ควบคุมไม่ได้แบบนี้ จะเก็บไว้ทำไม?”
ปากกาหมึกซึมในมือเขาหยุดหมุน
ปลายปากกาจรดลงกลางภาพถ่ายจากหน้าจออย่างแม่นยำ ตรงกับหว่างคิ้วของสู่อวี้พอดี
เสียงทึบของแผ่นน้ำแข็งแตกดังมาจากที่ใดสักแห่งนอกเต็นท์ เสียงสะท้อนทอดยาวอยู่นาน