คนที่เหลือไม่มีเวลาขยับตัวเลย
ของเหลวเหนียวข้นปริมาณมหาศาลปะปนกับเงาดำ ร่วงกระแทกลงมาจากเพดานอย่างหนักหน่วง พื้นที่ที่มันปกคลุมแทบจะกินอาณาบริเวณลานโล่งทั้งหมดที่พวกเขาเพิ่งกวาดล้างไปก่อนหน้านี้
“อ๊าก!”
เสียงกรีดร้องแหลมบาดหูระเบิดขึ้นทันทีที่ของเหลวสาดรดร่าง
สู่อวี้อาศัยความเร็วในการตอบสนองทางประสาทอันน่าสะพรึงกลัวถึง 30 จุด หยุดยืนได้อย่างมั่นคงตรงด้านในปากทางเดิน
ภาพที่เห็นเมื่อหันกลับไปมองทำให้ท้องไส้ปั่นป่วน
ผิวหนังทุกส่วนที่เปลือยเปล่าของเหล่านักวิวัฒนาการที่หนีไม่ทัน ล้วนมีควันสีเขียวข้นพวยพุ่งออกมา
ของเหลวนั้นมีฤทธิ์กัดกร่อนรุนแรง เพียงสัมผัสก็เผาผิวชั้นนอกจนทะลุ กลิ่นเหม็นไหม้ฉุนกึกยังลอยทะลุหน้ากากกันพิษมาได้
เห็ดขนาดยักษ์และเส้นใยราบนพื้นซึ่งถูกของเหลวกระเซ็นใส่ก็มีสภาพน่าเวทนาไม่แพ้กัน
ท่ามกลางควันเขียวขมุกขมัว เชื้อราขนาดใหญ่เหี่ยวเหลืองและหดตัวลงในพริบตา ก่อนกลายเป็นแอ่งน้ำสีดำ
โถงด้านหน้าทั้งหมดราวกับถูกสาดด้วยกรดซัลฟิวริกเข้มข้นเดือดพล่านหลายตัน
ท่ามกลางฝนกรด แมลงกลายพันธุ์นับร้อยตัวร่วงลงมาตามกระแส
เปลือกสีน้ำตาลคล้ำของพวกมันมีขนาดเพียงฝ่ามือ ลำตัวเรียวยาว ใต้ท้องมีขาปล้องหกขาที่เต็มไปด้วยหนามย้อน ส่วนหางเรียวยาวราวกับแส้
แมลงขนาดเท่าฝ่ามือพวกนั้นกำลังโจมตีนักวิวัฒนาการทุกคนที่ผิวหนังถูกน้ำกร่อนกัดกร่อนจนเกราะป้องกันอ่อนแอลงอย่างบ้าคลั่ง ขอบปากของพวกมันคมกริบราวกับมีดผ่าตัด
เพียงสัมผัสผิวหนังก็เฉือนเป็นแผล จากนั้นลำตัวแบนราบทั้งตัวจะมุดเข้าไปในบาดแผลและหายเข้าไปในร่างกายภายในเวลาไม่ถึงวินาที