ภายในอุโมงค์มีคนทั้งหมด 10 คน รวมสู่อวี้ด้วย
สู่อวี้ สวี่จิ้งซาน จ้าวเหมิ่ง เสิ่นโม่คุน สมาชิกทีมสายตาความร้อน นักวิวัฒนาการสายความเร็วอีก 3 คน และอีก 2 คนที่หนีออกมาพร้อมจ้าวเหมิ่ง
แม้ร่างของทั้งสองจะเต็มไปด้วยรอยไหม้เกรียม
แต่เมื่อเทียบกับคนทั้ง 4 ที่ถูกปรสิตเกาะกิน บาดแผลแค่นี้ก็นับว่าโชคดีมากแล้ว
「ถอย」
ไม่มีใครคัดค้าน
สิ่งที่เกิดขึ้นในช่วงไม่กี่สิบวินาทีก่อนหน้า ทำลายความคาดหมายของทุกคนที่อยู่ตรงนั้นเกี่ยวกับโลกใต้ดินจนหมดสิ้น
นี่ไม่ใช่แค่ปัญหา “มีแมลงกลายพันธุ์มากขึ้นหน่อย” แต่มันคือกับดักมรณะที่ก่อตัวขึ้น หลังระบบนิเวศกลายพันธุ์สมบูรณ์แบบหนึ่งเติบโตอยู่ในความมืดมาเกือบสองสัปดาห์
ทั้งทีมเดินย้อนกลับไปตามทางเดิมอย่างเงียบงัน เสียงฝีเท้าหนักอึ้งกับเสียงหอบหายใจดังสะท้อนในอุโมงค์แคบ
ไม่มีใครพูดอะไร ไฟฉายคาดหัวของทุกคนกวาดไปมาตามผนังที่ปกคลุมด้วยเชื้อราอยู่ไม่หยุด กลัวว่าจะมีอะไรพุ่งออกมาจากมุมใดมุมหนึ่งอีก
สู่อวี้เดินรั้งท้าย มือข้างหนึ่งจับด้ามดาบรบที่ถูกกัดกร่อนตรงเอว อีกข้างกำโล่กลมแน่น
ใต้หน้ากากกันพิษ คิ้วของเขาขมวดแน่น
บันไดที่ทอดขึ้นไปดูยาวไกลอย่างเหลือเชื่อ
ไม่มีใครพูดคุยกัน ในอุโมงค์มีเพียงเสียงหอบหนักของคนทั้งสิบ ราวกับเพิ่งรอดพ้นจากความตาย
เหล่านักวิวัฒนาการที่เคยคิดว่าตัวเองอยู่เหนือคนอื่น บัดนี้ในแววตาเหลือเพียงความหวาดกลัวอย่างแท้จริงต่อความมืดเบื้องลึก
เมื่อแสงอาทิตย์สีหม่นสาดเข้ามาจากทางเข้าสถานีรถไฟใต้ดิน ทุกคนก็เร่งฝีเท้าโดยไม่รู้ตัว