(หลังบทที่ 109 มีการเพิ่มภาพประกอบอีกหลายภาพ ตอนนี้เพิ่มไปจนถึงบทที่ 131 แล้ว)
เขาหันหน้าเข้าหาทีม ลำแสงจากไฟคาดหัวกวาดผ่านใบหน้าหลากอารมณ์ที่อยู่หลังหน้ากาก
“เคลียร์โถงชั้นนี้ก่อน เริ่มจากปากทางเดินแล้วบุกเข้าไป กำจัดเชื้อรากลายพันธุ์พวกนี้ให้ราบ ขยายเขตปลอดภัยออกไปทีละนิด”
ดวงตาเรียวตั้งที่มองลอดช่องหน้ากากของจ้าวเหมิ่งวูบไหว เสียงอู้อี้ราวกับดังมาจากในถังเหล็ก “ใช้ไฟเผาเร็วที่สุด”
“ไม่ได้”
สู่อวี้ปฏิเสธทันทีอย่างไม่ลังเล
รองเท้าบูตยุทธวิธียกขึ้น ปลายเท้าเตะเข้าที่เสาเชื้อราขนาดมหึมาซึ่งอยู่ใกล้ที่สุดอย่างแรง
ฟิล์มน้ำที่หุ้มอยู่ด้านนอกแตกกระจาย เมือกเหนียวหลายสายยืดยาวระหว่างหน้าแข้งรองเท้ากับก้านเชื้อรา
“ทุกอย่างมีผิวเปียกชื้น เครื่องพ่นไฟใช้ไม่ได้ผล แถมอาจก่อควันพิษ เว้นแต่จะใช้ระเบิดเพลิงน้ำมันเบนซิน”
“แต่ถ้าใช้ คนต้องออกไปข้างนอก”
เขาชักดาบศึกสันหนาออกจากเอว คมดาบสะท้อนประกายเย็นเยียบใต้แสงจ้า
“กวาดล้างด้วยมือก่อน ฟันด้วยดาบ สับด้วยขวาน เริ่มจากใต้เท้าแล้วค่อย ๆ ดันไปข้างหน้า”
สู่อวี้ออกคำสั่ง
นักวิวัฒนาการ 30 คนแยกกำลังออกอย่างรวดเร็ว
หน่วยแนวหน้า 9 คนกระจายเป็นรูปพัด คุมพื้นที่แนวขวาง
สวี่จิ้งซานนำหน่วยจู่โจมเคลื่อนที่ออกไปทางปีกทั้งสองด้าน
สู่อวี้ยกแขนซ้ายขึ้นเล็กน้อย ตั้งโล่กลมไว้ด้านหน้า มือขวากวัดแกว่งดาบศึกฟันออกไปอย่างดุดัน
คมดาบเฉือนผ่านเสาเชื้อราขนาดมหึมาสามต้นที่หนาเท่าเอว ก้านของพวกมันขาดผึงตามเสียงฟัน
หมวกเชื้อราขนาดใหญ่กลิ้งกระเด็นไปด้านหลัง กระแทกลงกลางดงเห็ดอย่างหนัก น้ำสีขาวข้นเหนียวสาดกระจายไปทั่ว
ค่าพละกำลัง 37 จุดระเบิดออกมาเต็มที่ เมื่อต้องเผชิญกับพืชเนื้อนิ่มเช่นนี้ แทบไม่รู้สึกถึงแรงต้านจากคมดาบเลย