อารยธรรมล่มสลาย ยุคโบราณกลับคืน

ตอนที่ 7 สัญญาณขาดหาย

7 นาที· 1.6K คำ

สู่อวี้หันกลับ แล้วลอบเข้าไปในอาคารผู้ป่วยนอกที่เสียหายอย่างหนักโดยไร้สุ้มเสียง

ภายในโถงใหญ่เงียบงันไร้ชีวิตชีวา

เศษคอนกรีตและเศษกระจกกระจายเต็มพื้น เมื่อเหยียบลงไปก็ส่งเสียงแตกกรอบแกรบแสบแก้วหู

ด้วยความคุ้นเคยกับผังโรงพยาบาล เขาหลบเสาค้ำรับน้ำหนักที่พังถล่ม แล้วตรงไปยังบริเวณจ่ายยา

กระจกกันขโมยตรงช่องจ่ายยาถูกก้อนหินที่ร่วงลงมาทุบแตกไปนานแล้ว เผยให้เห็นกรอบเหล็กบิดเบี้ยวอยู่ครึ่งท่อน

สู่อวี้ข้ามขอบหน้าต่างแล้วมุดเข้าไป ลำแสงไฟฉายจากโทรศัพท์กวาดไปตามชั้นวางยาในความมืดอย่างรวดเร็ว

เขาสื่อสารกับพื้นที่ของห้องแล็บบูรณะชีวิตในจิตใจโดยตรง

ที่นี่คือโรงพยาบาลประชาชนที่ใหญ่ที่สุดในอำเภอ ยาสำรองในห้องจ่ายยาจึงมีอยู่มากมาย

โซนยาตามใบสั่งแพทย์

กล่องยาอะม็อกซีซิลลิน เซฟาโลสปอริน และเลโวฟลอกซาซินเรียงซ้อนเป็นลัง

ยาปฏิชีวนะในช่วงแรกของวันสิ้นโลกเป็นของมีค่าที่ใช้แลกเปลี่ยนได้อย่างประเมินราคาไม่ได้ มันตัดสินโดยตรงว่าคนที่บาดเจ็บจะมีชีวิตรอดหรือไม่

เมื่อฝ่ามือสัมผัส กล่องกระดาษก็หายวับไปจากอากาศ ก่อนจะไปวางอยู่ในโซนเก็บของตรงมุมพื้นที่อย่างมั่นคง

โซนยาฉุกเฉิน

ยาฉีดอะดรีนาลีน ยาแก้ปวดฤทธิ์แรง และเซรุ่มชนิดต่าง ๆ

เก็บ!

โซนเวชภัณฑ์

แอลกอฮอล์ทางการแพทย์ โพวิโดนไอโอดีน ผ้าก๊อซปลอดเชื้อ และไหมเย็บแผล

เก็บ!

เขากวาดเก็บของบนชั้นวางทีละแถว ทุกอย่างที่อยู่ในขอบเขตความคิดของเขาถูกเก็บจนเกลี้ยง

หลังจากกวาดห้องจ่ายยาเสร็จ เขาก็ไม่หยุดพักแม้แต่น้อย หันกายมุดเข้าไปในแผนกฉุกเฉินที่ถล่มไปครึ่งหนึ่ง

เครื่องกระตุกหัวใจแบบพกพา เครื่องเฝ้าติดตามสัญญาณชีพ ถังออกซิเจน

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป