นัยน์ตาตั้งสีทองหลอมละลายหลังหน้ากากของสู่อวี้กวาดมองพื้นที่โล่งกว้างเบื้องหน้า
“ไป”
ดาบโม่ชี้ไปทางตะวันออก ขบวนแยกย้ายออกตามรูปแบบการจัดแถว
จ้าวเหมิ่งก้าวออกไปทางซ้ายด้านหน้า ปลดขวานศึกจากบ่าแล้วจับด้ามด้วยสองมือ หันคมขวานไปข้างหน้า
หวังเถี่ยเซิงกับซุนเชียนขนาบสองปีก ทั้งสามคนในชุดเกราะหนักตั้งแนวโล่ด้านหน้า
จ้าวขุยกับสวี่จิ้งซานถอยคนละครึ่งก้าว เคลื่อนที่อยู่ด้านหลังแนวโล่ คอยรักษาระยะพร้อมเข้าแทนตำแหน่ง
เสิ่นโม่คุนรับของจากกองทัพมาแล้ว
เสื้อเกราะแผ่นโลหะผสมสีเขียวเข้มสวมทับอยู่ด้านนอก ปืนไรเฟิลต่อต้านยุทโธปกรณ์ขนาด 12.7 มิลลิเมตรกางออก พานท้ายแนบไหล่
กระสุนพิเศษสองแถวเพิ่มขึ้นที่เอว หัวกระสุนเคลือบสารสีแดงคล้ำซึ่งมองเห็นได้ด้วยตาเปล่า
หวังเสี่ยวหมิงกับหลิ่วเยว่รั้งอยู่ช่วงกลางค่อนไปทางท้ายขบวน ทั้งคู่สวมเสื้อเกราะแผ่นกันกระสุนแบบมาตรฐาน
หลัวเฉิงกับอีกสามคนอยู่ปีกขวาของขบวน ยืนเป็นสามเหลี่ยมอย่างหลวม ๆ ดูเหมือนไม่ใส่ใจ แต่ระยะห่างระหว่างฝีเท้าไม่เคยเปลี่ยน
ขบวนรุกไปทางตะวันออก เหยียบผ่านเศษหินกับโคลนเลน
ยังไม่ถึง 200 เมตร พุ่มหญ้าสีเขียวคล้ำข้างขอบหลุมระเบิดที่มีน้ำขังทางขวาด้านหน้าก็สั่นไหวอย่างรุนแรง
สิ่งมีชีวิตสีเทาอมน้ำตาลสิบกว่าตัว ซึ่งมีขนาดพอ ๆ กับสุนัขพันธุ์ใหญ่พุ่งออกมา ดวงตาประกอบสะท้อนแสงสีเขียวน้ำมันระยิบระยับใต้แดด ขนาดตัวใกล้เคียงกัน แต่รูปร่างหน้าตาแตกต่างกันไป
จ้าวเหมิ่งไม่แม้แต่จะหยุด ขวานศึกกวาดฟันด้วยมือเดียว ตัวที่อยู่หน้าสุดหลายตัวถูกผ่าเป็นสองท่อนทันที
หวังเถี่ยเซิงเหยียบตัวหนึ่งจนตาย ใช้ท่อนแขนที่ปกคลุมด้วยเกราะแข็งปัดตัวที่กระโจนเข้ามาสองตัวออกไป