เย่หรงหรงร่างนี้เดิมก็อ่อนไหวง่ายอยู่แล้ว ช่วงเอวยิ่งเป็นจุด致命的弱点ของนาง
การสัมผัสนี้มาแบบไม่ทันตั้งตัว นางรู้สึกเพียงเหมือนมีกระแสไฟฟ้าวิ่งแล่นจากเอวไปทั่วร่าง แทบจะหลุดเสียงออกมา
"อือ——!"
นางกัดริมฝีปากแน่น กล้ำกลืนเสียงร้องตกใจนั้นกลับคืนไป แต่ก็ยังอดไม่ได้ที่จะส่งเสียงครางเบาๆ
เฉินหว่านชิงที่นั่งข้างหน้าหูไว เธอหันกลับมาทันที "เป็นอะไรไป เป็นอะไรไป?"
เย่หรงหรงตกใจแทบสิ้นสติ รีบบังคับให้ตัวเองยิ้มที่ดูเหมือนร้องไห้ "ไม่มีอะไรค่ะ! แค่ผมของพี่สาวมาโดนคอ จั๊กจี้นิดหน่อยน่ะ ฮ่าๆ..."
เฉินหว่านชิงมองดูท่าทางของสองคนที่แนบชิดกัน ก็ไม่ได้คิดมากอะไร หัวเราะแล้วหันกลับไป
เย่หรงหรงเพิ่งถอนหายใจโล่งอก คิดว่าคราวนี้รอดตัวไปได้——
ทว่า เย่เสี่ยวเฉิงกลับยิ้มน้อยๆ
นางไม่ได้คิดจะปล่อยให้มันจบง่ายๆ แบบนี้
ยังไม่ทันที่เย่หรงหรงจะได้ตั้งตัว จู่ๆ นางก็รู้สึกว่าร่างกายอ่อนยวบวาบ
เอ๊ะ เอ๊ะ เอ๊ะ เอ๊ะ เอ๊ะ เอ๊ะ?!
ไม่ ไม่ถูก!
ฮาจิเฉิง เธอนี่มัน
มือวางอยู่ที่ไหนเนี่ย?!
เย่หรงหรงชาไปทั้งร่าง สมองดับวูบอีกครั้ง
ถึงแม้ว่าตรงนั้นของนางจะไม่มีอะไรเลย เป็นแนวแบ๊วไม่มีสัดส่วน แต่นั่นไม่ได้หมายความว่าจะไม่อ่อนไหวนะ!
เธอเล่นแท็บเล็ตในรถอย่างเปิดเผยแบบนี้ มันสมควรจริงๆ เหรอ?!
แล้วก็ ท่วงท่าของเย่เสี่ยวเฉิงไม่ได้รุนแรง【แก้ไข】
เย่หรงหรงรู้สึกเหมือนกำลังทั้งหมดของร่างถูกสูบไป ตัวนิ่มระทวยซบลงในอ้อมกอดของเย่เสี่ยวเฉิง แม้แต่แรงจะขัดขืนก็ไม่มี
นางเอกที่แสนชั่วร้าย นี่คือแผนแก้แค้นอันชั่วช้าของเธองั้นหรือ?
กล้าดียังไงมาทำให้ฉันขายหน้าบนรถแบบนี้! ฉันไม่มีวันศิโรราบ!
ทว่า ร่างกายของนางกลับซื่อสัตย์ยิ่งนัก ยังขยับเข้ามาชิดในอ้อมกอดของเย่เสี่ยวเฉิงมากขึ้นไปอีก
ทันใดนั้น เสียงไม่เป็นที่ก็ดังขึ้นในสมอง
【โฮสต์】
คือระบบเอง น้ำเสียงของมันเต็มไปด้วยความรังเกียจ
【ไม่ใช่สิ แกหน้าแดงทำซากอะไร? เราว่าแกกำลังชอบโคตรๆ เลย!】
เย่หรงหรง: ...
【โอกาสดีๆ แบบนี้ แกรีบบอกพ่อแม่ว่านางเอกแกล้งแก แล้วผลักดันเนื้อเรื่องไปสิ!】
เย่หรงหรงฟังเสียงที่ไม่เป็นที่อย่างยิ่งในสมอง ความคิดที่กำลังแต่งโดจินอยู่ก็สะดุดลง
นางไม่พอใจอย่างมาก ไม่อยากจะสนใจเจ้านี่ที่มาทำลายบรรยากาศเลยสักนิด
"ไปให้พ้น! ไม่เห็นหรือไงว่าฉันกำลังถูก... เอ่อ กำลังถูกศัตรูใช้手段ต่ำช้าทรมานอยู่!"
ระบบ: 【...นี่เรียกว่าทรมาน?】
"หุบปาก!"
เย่หรงหรงคำรามในใจ
ต้องยอมรับว่า การควบคุมของเย่เสี่ยวเฉิงก็แม่นยำอย่างยิ่ง ทุกครั้งที่เย่หรงหรงใกล้จะทนไม่ไหวและจะร้องออกมา 【แก้ไข】
ไม่ได้ ถ้ายังเป็นแบบนี้ต่อไป
【แก้ไข】
อ้อ จะขอพูดไว้หน่อย การเคลือบธาตุน้ำหมายถึงร้องไห้ออกมา ใครที่คิดเลอะเทอะไปไกล เชิญไปคิดทบทวนตัวเองใหม่ซะ
เย่หรงหรงถูกเย่เสี่ยวเฉิงทำให้หมดแรงทั้งร่าง ได้แต่จับชายเสื้อของเย่เสี่ยวเฉิงไว้แน่นเพื่อจะรักษาศักดิ์ศรีสุดท้ายไว้ให้พออยู่ได้
และด้วยเหตุนี้ ร่างกายของนางก็เลยต้องแนบชิดกับเย่เสี่ยวเฉิงมากขึ้นโดยไม่รู้ตัว ซึ่งมันก็ยิ่งทำให้เย่เสี่ยวเฉิงลงมือง่ายขึ้นไปอีก...
ช่วงเวลาบนรถแค่ยี่สิบนาทีสั้นๆ เย่หรงหรงกลับรู้สึกเหมือนผ่านไปหนึ่งศตวรรษ
พอรถมาหยุดอยู่หน้าประตูร้านอาหารในที่สุด เย่หรงหรงก็หมดสภาพทั้งคน
นางพยายามจะลุกขึ้น แต่ขากลับอ่อนแรง เกือบจะล้มกลับไปอีกครั้ง
โชคดีที่เย่เสี่ยวเฉิงตาไว มือหนึ่งก็คว้าเอวของนางไว้ได้
"ระวังหน่อยนะ น้องเล็ก" เสียงของเย่เสี่ยวเฉิงอ่อนหวานเหมือนน้ำ แต่ใบหน้ากลับมีรอยยิ้มที่แฝงความหมาย
เย่หรงหรงเงยหน้าขึ้นมองดวงตาคู่ที่ฉายรอยยิ้มนั้น ก็โกรธจนคันเขี้ยว แต่ก็ไม่กล้าระเบิดออกมา ได้แต่กัดฟันเค้นคำหนึ่งออกมา "ขอบ ใจ คะ พี่ สาว"
เฉินหว่านชิงก็ลงจากรถ เห็นเย่หรงหรงหน้าแดงก่ำ ยืนแทบไม่อยู่ ก็ถามด้วยความห่วงใยอีกครั้ง "หรงหรง หน้าทำไมแดงแบบนี้? เป็นไข้หรือเปล่า?"
เย่หรงหรงรีบโบกมือ "อ๋อ เปล่าค่ะ ฉันแค่... ร้อนนิดหน่อยน่ะ อืม ใช่เลย ในรถอับๆ น่ะ"
นางพูดไปพลางใช้มือพัดให้ตัวเอง พยายามพิสูจน์ว่าตัวเองแค่ร้อนจริงๆ
หืม หรงหรงเป็นอะไรไปนะ? เดี๋ยวหนาวเดี๋ยวร้อน วันนี้นางแปลกจัง
เฉินหว่านชิงมองนางอย่างครึ่งเชื่อครึ่งไม่เชื่อ แต่ก็ไม่ได้ถามอะไรอีก หันหลังคล้องแขนเย่ฉางเหิงเดินเข้าร้านอาหารไป
เย่หรงหรงเพิ่งถอนหายใจโล่งอก กำลังจะก้าวตามพ่อแม่ มีมือหนึ่งยื่นมาจากข้างหลัง วงแขนโอบเอวของนางไว้เบาๆ
เย่หรงหรงตัวสั่นสะท้านไปทั้งร่าง หันกลับไปมองอย่างแข็งทื่อ ก็เห็นใบหน้าอันงดงามสุดๆ ของเย่เสี่ยวเฉิงกำลังมองนางด้วยรอยยิ้มกรุ้มกริ่ม
"ไปเถอะ น้องเล็ก" เย่เสี่ยวเฉิงก้มตัวลงเล็กน้อย กระซิบข้างหูนาง ลมหายใจอุ่นของนางพัดผ่านใบหู "คืนนี้... ยังอีกยาวนาน"
เย่หรงหรง: !!!
ช่วยด้วย!!!
ใครก็ได้ช่วยที!!!
ทว่า ไม่มีใครได้ยินเสียงตะโกนในใจของนาง
นางได้แต่เหมือนกระต่ายน้อยที่ถูกหมาป่าใหญ่คาบต้นคอไว้ ถูกเย่เสี่ยวเฉิงประคองกึ่งลากจูงเข้าไปในร้านอาหาร
เสียงของระบบดังก้องขึ้นอีกครั้งอย่างห่อเหี่ยว
【โฮสต์ ข้อเสนอเมื่อกี๊ที่เราพูดไป แกจะลองคิดทบทวนอีกสักทีไหม? แค่ด่านางสักประโยคก็ยังดีนะ...】
เย่หรงหรง: ไม่ฟัง ไม่ฟัง เต่าหมื่นปีสวดมนต์!
ระบบ: 【...เออ ตามใจ แกเพลิดเพลินต่อไปเถอะ】
เย่หรงหรง: เธอหุบปากเลย ฉันไม่ได้กำลังเพลิดเพลิน!!!
ระบบ: 【อื้มๆ แกไมได้ทำ แกแค่กำลังถูกทรมาน而已】
เย่หรงหรง: ...
ปล. ผลจากการต่อสู้หลายครั้ง ดูแล้วก็ถนอมไว้ด้วย ส่วนที่ขาดหาย กรุณาจินตนาการเอาเอง ต้นฉบับลงไว้ในกลุ่มคิวคิว