"ก็... เข้าสังคมน่ะครับ เผลอดื่มมากไปหน่อย"
โจวอี้ตอบคลุมเครือ
เห็นว่าคุณหนูน้อยกับคุณชายน้อยยังอยู่ข้าง ๆ เขาก็เลยไม่สะดวกจะพูดอะไรมาก จึงถือโอกาสเปลี่ยนเรื่อง "คุณชายเซียว ช่วยหน่อยครับ ช่วยพยุงคุณชายขึ้นห้องหน่อย"
"ได้"
เซียวฮั่นชวนเข้าไปช่วยพยุง
มู่มู่กับเซี่ยนเซี่ยนสบตากันแวบหนึ่ง ต่างเห็นแววจนใจในดวงตาของอีกฝ่าย
คุณพ่อคนนี้ ช่างไม่ทำให้คนอื่นเบาใจจริง ๆ!
ถึงจะบ่นไปอย่างนั้น แต่สองตัวน้อยก็ยังมีน้ำใจ วิ่งไปตามหาพ่อบ้าน
"ปู่ฝู รบกวนช่วยเตรียมน้ำแก้อาการเมาสักชามนะครับ เอาไปส่งที่ห้องคุณพ่อ"
ลุงฝูยิ้มรับ "ได้เลยครับ คุณชายน้อย"
กำชับเสร็จ สองตัวน้อยถึงได้ขึ้นชั้นบน ไปเยี่ยมคุณพ่อ
แต่เพิ่งเดินถึงหน้าประตูห้อง ก็ได้ยินเสียงสนทนาของเซียวฮั่นชวนกับโจวอี้
ก่อนหน้านี้เซียวฮั่นชวนก็มองออกแล้วว่าโจวอี้ลำบากใจ
ตอนนี้สมบัติตัวน้อยสองคนไม่อยู่ด้วย จึงถามตรง ๆ เลยว่า "บอกมาสิ เกิดอะไรขึ้นกันแน่? ปกติพี่จิ่งดูแลตัวเองดีมาก ไม่ค่อยดื่มเหล้า ไม่เคยดื่มจนขนาดนี้ ต้องมีเรื่องอะไรแน่!"
โจวอี้ก็ไม่ปิดบังเซียวฮั่นชวน ถอนหายใจเฮือกใหญ่ ก่อนจะเล่าเรื่องที่พวกเขาเจอที่โรงพยาบาลวันนี้ให้ฟังทั้งหมด
รวมถึงคำพูดเด็ดขาดที่หนานจื้ออี้พูดไว้หน้าประตูโรงพยาบาลด้วย
เซียวฮั่นชวนขมวดคิ้วแล้วคลายออก "ที่แท้ก็เรื่องนี้เอง"
เขามองคนที่นอนอยู่บนเตียง ดูไม่ออกเลยว่าพี่จิ่งทำแบบนี้เพราะอะไรกันแน่