"ไม่ใช่ ยังสืบไม่เจอ"
น้ำเสียงของตี้ซื่อจิ่งหยุดไปครู่หนึ่ง ก่อนจะบอกความจริงกับคุณปู่ตี้ "ตอนนั้นมีคนวางเด็กไว้ที่หน้าประตูตระกูลตี้ คนคนนั้นแต่งตัวลึกลับมาก มาวูบเดียวก็หายไป ระแวงสูงมาก จนถึงตอนนี้ก็ยังไม่รู้ว่าเป็นชายหรือหญิง"
ฟังมาถึงตรงนี้ คุณปู่ตี้ก็ขมวดคิ้วเป็นรูปตัวชวน เอ่ยถามหลานชายด้วยน้ำเสียงไม่พอใจ "แล้วตอนนั้นแกได้ข้อสรุปยังไง ว่ายายหนูเป็นคนทิ้งเด็กสองคนนี้"
เขาสะกดอารมณ์ไว้แล้วพูดว่า "วันนี้ฉันพาเด็กไปเจอเธอ ดูเหมือนเธอจะไม่รู้ว่ามีเด็กสองคนนี้อยู่ด้วยซ้ำ เรื่องนี้มันยังไงกันแน่"
ตี้ซื่อจิ่งเองก็ตอบไม่ได้
เรื่องนี้ เขาพบเห็นตั้งแต่ตอนอยู่โรงพยาบาลก่อนหน้านี้แล้ว
และที่สำคัญ หนานจื้ออี้ดูไม่เหมือนในข่าวลือ ว่าเธอเกลียดเด็ก
ในเมื่อเป็นแบบนี้ เรื่องที่ว่าเธอทิ้งเด็กในตอนแรก มันก็น่าสงสัยมาก
ดังนั้น ครั้งนี้ที่เขามาที่ประเทศ Y เพื่อทำงาน ก็มีจุดประสงค์หนึ่งคือการสืบเรื่องในอดีตให้ชัดเจน
ช่วงนี้ ทั้งเส้นทางชีวิตในอดีตของหนานจื้ออี้ รวมถึงโรงพยาบาลที่เธอคลอดลูก ล้วนรวมอยู่ในการสืบสวน
เพียงแต่จนถึงตอนนี้ ก็ยังไม่ได้รับผลใด ๆ
"เรื่องนี้ ฉันยังตอบคุณไม่ได้ในตอนนี้"
ตี้ซื่อจิ่งทำได้เพียงกล่าวเช่นนั้นในตอนท้าย
คุณปู่ตี้ได้ฟังคำตอบนี้ ไฟโทสะก็พลุ่งขึ้นมาทันที เริ่มตำหนิเขา "แกน่ะแก นอกจากทำงานแล้ว จะแบ่งใจไปใส่เรื่องอื่นบ้างไม่ได้หรือไง! แกรู้ไหม เด็กสองคนฝั่งยายหนูนี่ มัน..."