หลังจากออกจากสวนน้ำ หนานจื้ออี้ก็พาเซี่ยนเซี่ยนกับมู่มู่กลับลู่หย่วนก่อน
ส่วนหว่านหว่านกับเหิงเหิง ตามเซิ่งซืออวี่ไป รอให้คุณปู่ตี้กลับก่อนแล้วค่อยส่งกลับมา
ตอนเข้าบ้าน คุณปู่ตี้กับหนานคุณปู่กำลังจะกินข้าวเย็นกันพอดี
เห็นสองหนูน้อยกับหนานจื้ออี้กลับมา คุณปู่ตี้ก็ยิ้มถามว่า "วันนี้สนุกไหม"
เซี่ยนเซี่ยนพยักหน้าหงึก ๆ ตอบอย่างตื่นเต้นว่า "สนุกค่ะ! สวนน้ำสนุกมากเลย! คราวหน้าพวกเราอยากออกไปเที่ยวกับคุณน้าอีกนะ!"
เห็นสีหน้าเบิกบานของเจ้าเด็กน้อย คุณปู่ตี้ก็อารมณ์ดีขึ้นถามว่า "ได้ถ่ายรูปไว้ไหม ให้คุณทวดดูหน่อย"
"ถ่ายแล้วค่ะ"
หนานจื้ออี้บอกว่า "หนูส่งให้ในมือถือนะคะ"
วันนี้มีเด็กทั้งสี่คนอยู่ด้วยกัน อารมณ์ของเธอก็พึงพอใจอย่างไม่เคยเป็นมาก่อน จึงถ่ายรูปไว้เยอะมากตลอดทาง
มีทั้งรูปคู่และรูปหมู่สี่คน
เซิ่งซืออวี่กับแอนนี่ก็ไม่ยอมว่างเปล่า หน่วยความจำมือถือแทบจะเต็ม
เพียงไม่นาน เธอก็ส่งรูปให้คุณปู่ตี้
คุณปู่ตี้เห็นเหลนชายกับเหลนสาว ยิ้มได้มีความสุขใจ ก็รู้สึกเอ็นดูจนอดไม่ได้ที่จะชมว่า "ถ่ายได้ดีจริง น่ารักมาก! ควรจะพาออกไปเดินเล่นตั้งนานแล้ว ดูสิ สองหนูน้อยยิ้มร่าเริงขนาดไหน!"
คุณปู่ตี้พูดพลาง ก็ส่งต่อรูปให้ตี้ซื่อจิ่งที่อยู่ต่างประเทศ
เก็บมือถือแล้ว คุณปู่ตี้ยังไม่ลืมถามว่า "หนูจื้ออี้ แล้วอีกสองคนของบ้านเธอล่ะ ทำไมไม่กลับมา"
หนานจื้ออี้ตอบอย่างเนิบนาบว่า "อ้อ พวกมันร้องจะไปเที่ยวกับแม่บุญธรรมของพวกมันน่ะค่ะ อีกเดี๋ยวก็กลับมา วันนี้ดีใจมากเกินไปหน่อย เล่นซะคลั่งเลย"