แม้ว่าอีกฝ่ายจะพยายามลดเสียงลงแล้ว แต่หนานหว่านเยว่หูไว จึงได้ยินเข้าหูอย่างชัดเจน
เธอเกลียดจนดวงตาแทบจะหยดเลือด!
วันนั้น หลังจากที่ซ่งลี่ชินถูกตี้หยุนเทียนบังคับพาตัวไป ชื่อเสียงของเธอในฝ่ายวิจัยก็ตกต่ำถึงขีดสุด
ก่อนหน้านี้คนในฝ่ายวิจัยยังเกรงกลัวเธอ แต่ตอนนี้ ไม่มีใครเห็นเธออยู่ในสายตาอีกแล้ว
ในยามว่าง ทุกคนต่างก็พูดคุยกันถึงเรื่องที่หนานจื้ออี้คืออเล็ตต้า
ในคำพูดของแต่ละคน ล้วนเต็มไปด้วยความเคารพเลื่อมใสในตัวหนานจื้ออี้
ส่วนตัวเธอเอง กลับได้แต่ใช้ชีวิตอยู่ภายใต้เงาของชื่อเสียงอันโด่งดังของหนานจื้ออี้!
หนานหว่านเยว่หลายวันมานี้เอาแต่โกรธ แค้นใจ ว่าทำไมหนานจื้ออี้ผู้ต่ำช้าต้องกลับมาตระกูลหนานด้วย! ทำไมนางต้องกลับมาแย่งทุกอย่างไปจากตน! ทำไมเรื่องที่ตนกับตระกูลหนานไม่มีสายเลือดเดียวกันถึงได้ถูกเปิดเผย!
ทำไมหนานจื้ออี้ต้องกลับประเทศ!
ทำไม…ไม่ตายอยู่ต่างประเทศไปเลย!!!
สำหรับความโกรธเกรี้ยวไร้ความสามารถของนางนั้น หนานจื้ออี้หาได้รู้ไม่
หลังจากที่เธอส่งสูตรที่พัฒนาขึ้นใหม่แล้ว ก็ยุ่งอยู่กับงานในมือของตัวเองต่อไป
เมื่อไม่มีตี้ซื่อจิ่งอยู่ด้วย อีกทั้งเรื่องวันนั้นก็ไม่ได้แพร่งพรายออกไป ระหว่างทำงานหนานจื้ออี้จึงค่อนข้างสบายใจ
งานยุ่งติดต่อกันหลายวัน การปรับปรุงสูตรของห้องวิจัยหมายเลขสองก็มีความคืบหน้าที่น่าพอใจ…
ไม่เพียงเท่านั้น ระดับความสามารถในการพัฒนาของผู้คนในห้องวิจัย หลังจากได้รับคำแนะนำจากหนานจื้ออี้ ก็พัฒนาสูงขึ้นอย่างรวดเร็ว