จิตใจที่ตึงเครียดผ่อนคลายลง สือปู้ยวี๋หาวไปมาอย่างต่อเนื่อง นางครึ่งเดือนไม่ได้นอนหลับสบายเลย
เมื่อยืดเส้นยืดสายแล้ว สือปู้ยวี๋มองคนข้างกาย: "จัดคนไว้รับด้านล่างแล้วหรือ?"
"ย่อมเป็นเช่นนั้น"
"เช่นนั้นข้าก็ไม่ต้องยุ่งแล้ว" สือปู้ยวี๋โบกมือ: "ข้าสบายๆ เจ้าก็สบายๆ ตามใจเถิด"
"..." สือซวี่มองคนที่เดินจากไปอย่างนั้นแล้วรู้สึกปวดหัวจริงๆ ช่างถือตัวเหลือเกิน เขาหันจะกล่าวขอโทษแขกผู้มีเกียรติแทนน้องสาว แต่กลับเห็นใบหน้าเขาล้วนเปี่ยมรอยยิ้ม
สือซวี่ก้าวไปข้างหน้าเพื่อเชิญ บังสายตาเหยียนสืออันได้อย่างพอเหมาะพอเจาะ: "ขออภัยที่ต้อนรับไม่ดี คุณชายเหยียนเชิญตามข้ามา"
ทั้งสองเดินไปเงียบๆ สองสามก้าว สือซวี่ในฐานะเจ้าบ้านเอ่ยขึ้นก่อน: "เมื่อวานในคุก มีผู้คุมคนหนึ่งส่งเนื้อแห้งมาให้พวกเรา แจ้งชื่อของปู้ยวี๋"
"หากไม่แจ้งชื่อนาง พวกเจ้าจะกล้ากินหรือ?"
เท่ากับยอมรับว่านี่เป็นสิ่งที่เขาจัดการจริงๆ สือซวี่หยุดฝีเท้าแล้วประสานมือคารวะเขา: "ขอบคุณยิ่งนัก มีเนื้อแห้งเหล่านี้รองท้อง วันนี้ถึงไม่ขาอ่อน"
เหยียนสืออันไม่มองเขา กดมือทั้งสองของเขาลงแล้วเดินต่อไปโดยไม่เหลือบแล: "ท่านไม่ต้องทำเช่นนี้ ทุกสิ่งที่ข้าทำล้วนเพื่อให้การแลกเปลี่ยนกับคุณหนูสือสำเร็จ"
"หากใช้สกุลสือมาแลกน้องสาว ท่านยินดีหรือไม่?"
"ไม่ยอม" เหยียนสืออันมองเขา: "เมื่อเทียบกับสกุลสือ คุณหนูสือมีโอกาสทำให้ข้าสมปรารถนามากกว่า"