"หืม? เหตุใดปราณสวรรค์และปฐพีในห้องข้าจึงจางหายไปมากมายเพียงนี้?"
ถานเซียนเซียนกำลังนั่งขัดสมาธิฝึกบำเพ็ญ ทันใดนั้นก็ลืมตาขึ้นอย่างกะทันหัน ดวงตางดงามฉายแววฉงน!
นางขยับร่างอรชร ก้าวออกจากห้องพักอย่างรวดเร็ว เงยหน้ามองฟ้า!
เพียงเห็นเหนือหลังคาหอประมุขแต่ไกล ปู่ของนางยืนอยู่บนหลังคา สีหน้าเคร่งขรึม ดูเหมือนกำลังมองสิ่งใดอยู่
ถานเซียนเซียนรีบเข้าไปใกล้ แล้วถามปู่ว่า "ปู่เจ้าคะ ท่านกำลังมองอะไรอยู่หรือ?"
ถานเสี่ยวโม่กระโดดลงจากหลังคามา ยิ้มพลางกล่าว "หลานรัก เจ้าชายน้อยหลี่ผู้นั้นไม่ธรรมดาเลย!"
ถานเซียนเซียนสีหน้าเปลี่ยนไป "ปู่หมายความว่า ปราณวิญญาณในบ้านเราผิดปกติกะทันหัน เพราะเหตุของคนไร้ค่าคนนั้น... หลี่หลงซิ่งหรือ?"
ถานเสี่ยวโม่พยักหน้า "ไปเถอะ ปู่จะพาเจ้าไปดูเอง!"
พูดจบ เขากวาดแขนเสื้อ พาหลานสาวหายไปในพริบตา
ไม่นาน ชายหญิงทั้งสองก็ยืนอยู่หน้าห้องลับที่หลี่หลงซิ่งฝึกบำเพ็ญ
ห้องลับนี้ ตั้งอยู่กลางภูเขาหลังจวนนายอำเภอ!
อีกทั้งยังเป็นสถานที่ที่มีปราณวิญญาณอุดมสมบูรณ์ที่สุดในจวนนายอำเภอทั้งหมด
เพราะใต้ภูเขาลูกนี้ ยังซ่อนเส้นชีพจรวิญญาณไว้เส้นหนึ่ง
เมื่อมองไปไกล ถานเซียนเซียนถึงกับตกใจ!
เพียงเห็นบนฟ้าเหนือภูเขาที่ตั้งห้องลับ ราวกับมีปากมหึมาของสัตว์ร้ายที่มองไม่เห็น กำลังดูดกลืนปราณสวรรค์และปฐพีโดยรอบร้อยจั้งอย่างตะกละตะกลาม
ปราณวิญญาณเหล่านี้ สุดท้ายทั้งหมดซึมลึกเข้าไปในกลางภูเขา
ถานเสี่ยวโม่ยกมือตบเบา ๆ ชื่นชม "หลี่หลงซิ่งผู้นี้ไม่ธรรมดาจริง ๆ แม้ขั้นภูมิจะไม่สูง แต่ภาพอัศจรรย์ที่เกิดขึ้นขณะฝึกบำเพ็ญ กลับน่าหวาดกลัวยิ่งกว่าข้าซึ่งเป็นผู้ฝึกขั้นรวมปราณเสียอีก!"