หนึ่งวันให้หลัง!
ทั่วทั้งจวนสกุลหลี่ประดับโคมไฟ แขวนผ้าแดง ครื้นเครงยิ่งนัก!
เพราะวันนี้ เป็นวันประลองใหญ่ประจำปีของศิษย์สายเลือดตระกูลหลี่
เหล่านักสกุลหลี่กลุ่มหนึ่ง ต่างแต่งกายหรูหรา ท่าทางยโสโอหัง ยืนอยู่ข้างลานประลองแล้ว
ส่วนรอบ ๆ ลานกว้างใหญ่โตนั้น ยังมีการสร้างศาลานับไม่ถ้วน
ใต้ศาลา มีโต๊ะไม้ยาวเรียงราย เต็มไปด้วยสุราเลิศ อาหารวิเศษ ของป่าดงเขาล้ำค่า
แม้เวลาจะยังเช้าอยู่ แต่ภายในศาลา ก็มีผู้มีอำนาจจากเมืองชิงอวิ๋นมาถึงหลายกลุ่มแล้ว
พวกเขาล้วนได้รับคำเชิญมา
ครั้งนี้ เพื่อจะทำให้หลี่หลงซิ่งและหลี่เจียนพ่อลูกต้องอับอายยับเยิน ถึงกับเอิกเกริกเชิญชวนผู้มีอำนาจทั้งหมดในเมืองชิงอวิ๋นมาร่วมเป็นสักขีพยาน
จวนสกุลหลี่เป็นสาขาหนึ่งของตระกูลหลี่ในเมืองชิงอวิ๋น และตระกูลหลี่ในฐานะหนึ่งในสี่ตระกูลใหญ่แห่งจักรวรรดิต้าเหยียน ทุกคนต้องไว้หน้าอยู่บ้าง
แต่ยามนี้ ที่มา ส่วนใหญ่เป็นเพียงคนของตระกูลเล็ก ๆ และอิทธิพลเล็ก ๆ เท่านั้น ส่วนที่เทียบเท่ากับจวนสกุลหลี่ ยังคงว่างเปล่า
คณะผู้มาเยือนจำนวนมากเดินทางมาอย่างเอิกเกริก!
ผู้นำทัพหน้า ก็คือหลี่เจียน ผู้ดูแลจวนสกุลหลี่ ข้างกายเขาคือ หลี่เทียน ลูกชายคนเดียวอันเป็นดั่งดวงตาดวงใจ
"คารวะท่านผู้ดูแลจวน!"
"ฮ่า ๆ ท่านประมุขหวัง ท่านมาแล้ว!"
"ท่านพี่หลี่ ไม่พบกันหลายปี วิชาท่านก็ก้าวหน้าขึ้นอีกแล้วนา!"
"ฮ่า ๆ ท่านพี่หู ท่านก็ไม่เลวนี่นา ถึงกับก้าวเข้าสู่ขั้นเจ็ดชั้นฟ้าแล้ว!"
"สมกับเป็นเสือพ่อลูกเสือจริง ๆ หลี่เทียนศิษย์หลานแท้ ๆ ถึงกับก้าวเข้าสู่ขั้นก่อนฟ้ากำหนดชั้นสองแล้ว!"
"ฮี่ ๆ ท่านพี่เหมา ท่านอย่าพูดอย่างนั้นเลย เกรงว่าลูกข้าจะเหิมเกริมเอาได้!"
หลี่เจียนพ่อลูกผลัดกันกล่าวทักทายแขกที่มา
