หลี่หลงซิ่งมองหลี่เทียนอย่างเหยียดหยาม "เป็นอย่างไรเล่า ยอมแพ้หรือยัง?"
หลี่เทียนคำรามอย่างคลุ้มคลั่ง "ฮึ ข้าไม่ยอม! เมื่อครู่เจ้าลอบโจมตีต่างหากถึงได้ชัย!"
จนถึงตอนนี้ หลี่เทียนไม่อาจยอมรับผลอันโหดร้ายนี้ได้!
ตนเองเป็นยอดฝีมือขั้นก่อนฟ้ากำหนดขั้นสองแท้ ๆ จะพ่ายแพ้ให้กับเจ้าขยะคนนี้เพียงฝ่ามือเดียวได้อย่างไร?
หลี่หลงซิ่งยกเท้าขวาที่เหยียบศีรษะเขาออก "ดี เนื่องจากเจ้าไม่ยอม เราเริ่มกันใหม่!"
หลี่เทียนกระโจนขึ้น ดวงตาแดงก่ำด้วยความโหดเหี้ยม พุ่งหมัดใส่อย่างดุร้าย!
หมัดนี้ทั้งเร็วทั้งหนัก ทำให้อากาศเริ่มบิดเบี้ยวและแตกสลาย
อย่างไรก็ตาม ในขณะที่หมัดนั้นใกล้จะถึง หลี่หลงซิ่งยังคงเหมือนเดิม ฟาดฝ่ามือออกไปโดยตรง!
ราวกับปัดแมลงวันตัวหนึ่ง!
เพียะ!
"อ๊า!"
เสียงร้องโหยหวนก้องไปทั่วลานกว้าง หลี่เทียนปลิวเหมือนหุ่นฟาง ตกลงบนแท่นอย่างแรง
จากนั้น เงาร่างหนึ่งเคลื่อนตามติดราวกับเงา มาถึงในชั่วพริบตา ยกเท้าเหยียบศีรษะของหลี่เทียนทันที
"อ๊า ๆ... เป็นไปได้อย่างไร? ไม่จริง ข้าเป็นยอดฝีมือรุ่นเยาว์อันดับหนึ่งของจวนสกุลหลี่ จะพ่ายแพ้ให้เจ้าขยะคนนี้ได้อย่างไร?"
ต่อผลลัพธ์เช่นนี้ หลี่เทียนไม่อาจยอมรับได้โดยสิ้นเชิง
เดิมทีเขาเต็มเปี่ยมไปด้วยความมั่นใจ ราวกับตกลงมาจากสรวงสวรรค์สู่ดินทันที
ต้องทนทุกข์ทั้งกายและใจ
ยิ่งยืนสูง ตกก็ยิ่งแรง
เมื่อเห็นท่าทางบ้าคลั่งของหลี่เทียน หลี่หลงซิ่งยิ้มเย็นชา ยกเท้าขวาขึ้น เตรียมเหยียบลงอย่างรุนแรง!
ต่อคนที่เคยข่มเหงตนเองอย่างไร้ความปรานี เขาไม่มีความเมตตาแม้แต่น้อย