“ผู้อาวุโสใหญ่ ท่านคิดว่าหลี่หลงซิ่งผู้นั้นจะท้าทายสำเร็จหรือไม่”
“ฮึ่ม สมองของเจ้าเสียหรือไร ถึงได้ถามคำถามที่ไร้เดียงสาเช่นนี้ ด้วยความสามารถของเจ้าขยะผู้นั้น จะสำเร็จได้อย่างไร”
“ผู้อาวุโสใหญ่กล่าวถูกต้อง หลี่หลงซิ่งแม้จะซ่อนพลังไว้และก้าวสู่ขั้นก่อนฟ้ากำหนด แต่ก็ไม่มีทางเป็นคู่มือของเจ้าจวนได้ อย่างไรเสียเจ้าจวนก็หยุดอยู่ที่ขั้นก่อนฟ้ากำหนดขั้นหกชั้นฟ้ามานานถึงสองปี กำลังต่อสู้นับได้เทียบเท่าผู้บำเพ็ญขั้นเจ็ดชั้นฟ้า!”
“อืม ข้าก็เห็นว่าหลี่หลงซิ่งไม่มีทางสำเร็จแม้แต่น้อย”
“เฮ้อ น่าเสียดาย ที่จริงผู้นั้นก็ไม่เลวนัก เพิ่งเริ่มบำเพ็ญได้ไม่นานก็สังหารหลี่เทียนได้ หากให้เวลามันเติบโตอีกสักหน่อย อนาคตคงไร้ขีดจำกัด!”
...ขณะที่ทั้งสองบนแท่นตั้งท่าเตรียมปะทะกัน เหล่าผู้อาวุโสแห่งจวนสกุลหลี่ก็พากันซุบซิบวิจารณ์อยู่เบื้องหลัง!
แต่ไม่ต้องสงสัย ทุกคนล้วนเห็นว่าหลี่หลงซิ่งต้องแพ้เป็นแน่
เพราะเมื่อเทียบกับความแข็งแกร่งที่สั่งสมมา หลี่หลงซิ่งห่างชั้นเกินไปนัก
เวลาบำเพ็ญของเขา มีเพียงเดือนกว่า ๆ เท่านั้น
แต่หลี่เจียน ถึงแม้พรสวรรค์จะด้อยเพียงใด ก็ยังหมกมุ่นอยู่ในขั้นก่อนฟ้ากำหนดมาเกือบสิบปี
พรสวรรค์ของหลี่หลงซิ่งจะอัศจรรย์เพียงใด การก้าวเข้าสู่ขั้นก่อนฟ้ากำหนดขั้นสองภายในเดือนกว่า ๆ ก็นับว่าสุดขีดแล้วมิใช่หรือ
ด้วยกำลังเพียงเท่านี้ จะไปสู้กับหลี่เจียนได้อย่างไร?
คนที่เห็นพ้องกับเหล่าผู้อาวุโสก็มีอยู่ไม่น้อย!
ในจำนวนนั้นรวมถึงหลี่เฉินเฟิงและหูปิงด้วย
พวกเขาแม้จะไม่พูดอะไร แต่สายตาที่มองไปทางหลี่หลงซิ่งก็บอกทุกอย่างแล้ว
พวกเขามองหลี่หลงซิ่งราวกับมองคนตาย