ห้องโถงใหญ่!
ชายชราคนหนึ่งนั่งอยู่บนที่นั่งประธาน เงียบ ๆ จิบชา!
เขาอายุประมาณเจ็ดสิบเศษ ๆ รูปร่างผอมบาง สวมชุดคลุมยาวสีน้ำตาล
ใบหน้ายาวเหมือนม้า และแววตาอำมหิตที่ฉายผ่านเป็นครั้งคราว ทำให้รู้สึกยากที่จะเข้าใกล้เป็นอย่างยิ่ง
ผู้นี้คือหัวหน้าคนรับใช้เฒ่า หลี่ป๋อ คนสนิทของหลี่เที่ยซิน เจ้าจวนตระกูลหลี่!
แท้จริงแล้ว เดิมทีเขาไม่ได้มีนามสกุลหลี่ ต่อมาเพราะความภักดีต่อตระกูลหลี่ จึงได้รับพระราชทานนามสกุลหลี่!
ส่วนชื่อจริงของเขา ก็ถูกลืมเลือนไปนานแล้ว
เวลานี้ เหล่าผู้อาวุโสของจวนสกุลหลี่ต่างนั่งประจบประแจงอยู่เบื้องล่าง พูดคุยกับหลี่ป๋อ
แต่หลี่ป๋อแทบไม่เอ่ยปาก แทบจะเป็นเหล่าผู้อาวุโสที่พูดกันฝ่ายเดียว ส่วนเขานั่งฟัง
"หึ! ไอ้ขยะนั่นยังไม่มาอีกหรือไร? คิดว่าตัวเองเอาชนะหลี่เจียนได้ ก็จะดูหมิ่นผู้คนได้อย่างนี้หรือ!" ขณะนั้นเอง ชายหนุ่มที่ยืนอยู่ด้านหลังหลี่ป๋อคนหนึ่ง ก็พึมพำอย่างไม่พอใจ
ชายหนุ่มผู้นั้นคือหลี่เทา ลูกชายของหลี่ป๋อ อายุยี่สิบกว่า ๆ พรสวรรค์ไม่ธรรมดา บัดนี้ก้าวเข้าสู่ขั้นก่อนฟ้ากำหนด ชั้นห้าขั้นสูงสุดแล้ว
"เทาเอ๋อร์ จงระวังวาจา!" หลี่ป๋อสายตาเปล่งประกาย เตือนสติหนึ่งประโยค
"ท่านพ่อ เขาก็เป็นแค่คนขยะอยู่แล้ว ข้าไม่ได้พูดผิดสักหน่อย!" ได้ยินคำตำหนิของบิดา หลี่เทาจึงบ่นพึมพำอย่างไม่พอใจ
หลี่ป๋อกำลังจะเอ่ยปาก ขณะนั้นเอง ผู้อาวุโสใหญ่สายตาเป็นประกาย ชี้ไปทางด้านนอกแล้วกล่าวว่า "หลี่ป๋อ เจ้าจวนมาแล้ว!"
หลี่ป๋อเงยหน้ามอง เห็นหลี่หลงซิ่งกำลังพาอาตงก้าวเท้าใหญ่เข้ามาในห้องโถง
แต่เขายังคงนั่งอยู่บนที่นั่งประธาน ไม่ขยับเขยื้อนแม้แต่น้อย