หลี่หลงซิ่งนั่งอยู่ที่โถงใหญ่ สุขสำราญกับชาหอมที่สาวใช้ยกมาส่ง
ที่นี่เดิมทีคือที่พำนักของหลี่เจียน!
แต่เมื่อสามวันก่อน หลี่เจียนถูกหลี่หลงซิ่งสังหาร ที่แห่งนี้ก็ถูกตกแต่งใหม่เล็กน้อย กลายเป็นที่พำนักของหลี่หลงซิ่ง
สาวใช้รูปงามสองคนยืนอยู่ข้างๆ แอบเหลือบมองหลี่หลงซิ่งที่กำลังดื่มชาเป็นระยะ สายตาเต็มไปด้วยความซับซ้อน
ที่จริงแล้ว เมื่อก่อนพวกนางต่างดูถูกหลี่หลงซิ่ง!
ไม่คิดว่าในตอนนี้ หลี่หลงซิ่งกลับกลายเป็นนายของพวกนาง
หลี่หลงซิ่งวางถ้วยชาลงเบาๆ บนโต๊ะ แล้วจมลงสู่ห้วงครุ่นคิด
แม้ว่าหลังจากผ่านการประลองใหญ่ของตระกูล เขาจะได้ลบล้างความอัปยศและหายใจโล่งอกก็ตาม
แต่วิกฤตของเขายังไม่สิ้นสุด สถานการณ์กลับยิ่งอันตรายกว่าเดิม
เมื่อก่อน เขาเป็นเพียงคนไร้ประโยชน์ที่ไร้ซึ่งรากวิญญาณ ไม่มีใครคิดจะรังแกเขามากนัก มีเพียงแค่เหยียดหยามเขาอย่างอิสระเท่านั้น
แต่ตอนนี้ เมื่อเขาผงาดขึ้นอย่างแข็งแกร่ง กลายเป็นเจ้าจวนคนใหม่ของจวนสกุลหลี่ ปัญหาสารพัดก็จะตามมาอย่างไม่ขาดสาย
มนุษย์ไร้ซึ่งความวิตกภัยไกล ย่อมมีภัยร้ายใกล้ตัว!
หลี่หลงซิ่งมีทั้งภัยอันไกลและภัยอันใกล้!
ภัยอันใกล้เข้าใจได้ง่าย นั่นคือเจ้าสำนักตำหนักยาหลี่เฉินเฟิง และหูปิงที่หนีไป
ครั้งก่อนเขาตบหน้าหลี่เฉินเฟิงอย่างแรงที่หน้าตำหนักยา เขาจะไม่มีวันปล่อยไป!
ถึงแม้หลี่เฉินเฟิงจะสาบานต่อหน้าธารกำนัลว่าจะไม่มาล้างแค้นเขา
แต่ที่เขาไม่ลงมือด้วยตัวเอง ไม่ได้หมายความว่าเขาจะไม่ส่งคนมาจัดการเขานี่นา
ส่วนหูปิง ความแค้นระหว่างเขากับหลี่หลงซิ่งนั้น ไม่อาจอยู่ร่วมนภาฟ้าเดียวกันได้
เขาถีบลูกชายของมันตายกลางถนน หูปิงจะไม่มาแก้แค้นได้อย่างไร?
เพียงแต่ว่า ไอ้หมอนั่นเจ้าเล่ห์เพทุบายอย่างยิ่ง หลังจากหนีจากจวนสกุลหลี่ไปเมื่อสามวันก่อน มันกลับทิ้งทรัพย์สมบัติทั้งหมด เพียงพาบริวารคนสนิทหนีไป!