หลี่เจียนยกมือขึ้นวาดเป็นเคล็ดแล้วชี้ลงที่กลางหว่างคิ้วของตน
ทันใดนั้นจากภายในร่างก็ดังเสียงระเบิดตูมตามเป็นระยะทั่วทั้งร่าง ร่างกายทั้งหมดเริ่มพองโตขึ้นด้วยความเร็วอันน่ากลัว
ในพริบตา รูปร่างก็ขยายใหญ่ขึ้นทันทีเป็นวงกว้าง ราวกับลูกบอลยักษ์ลูกหนึ่งที่ตั้งตระหง่านอยู่ตรงหน้าหลี่หลงซิ่ง
เมื่อร่างกายขยายใหญ่ขึ้น พลังปราณที่เทียบเท่าชั้นก่อนฟ้ากำหนดขั้นเจ็ดชั้นฟ้าก็แผ่กระจายออกมาอย่างอึกทึก
"ไอ้สัตว์เดรัจฉาน คราวนี้เจ้าตายแน่!" ดวงตาของหลี่เจียนยิ่งเล็กมากขึ้น จ้องมองหลี่หลงซิ่งพร้อมกับส่งเสียงคำรามอย่างอาฆาต
เพื่อจะฆ่าหลี่หลงซิ่งให้ได้ คราวนี้เขาไม่เสียดายอายุขัย ใช้เคล็ดวิชาต้องห้ามแขนงหนึ่ง
เคล็ดนี้เมื่อใช้แล้ว จะทำให้พลังบำเพ็ญเพิ่มขึ้นหนึ่งขั้นเล็ก ๆ ได้โดยตรง แต่ก็ต้องสูญเสียอายุขัยไปสิบปีเช่นกัน
ยิ่งไปกว่านั้น หลังจากใช้เคล็ด ร่างกายทั้งหมดจะถูกดูดจนแห้งเหือด ตกอยู่ในสภาพอ่อนแอไปอีกนาน
สัมผัสได้ถึงพลังปราณของหลี่เจียนที่พุ่งทะยานขึ้น หลี่หลงซิ่งก็มีสีหน้าเคร่งขรึมลงทันที!
เขากำดาบสังหารมังกรในมือสั่นเล็กน้อย ชูดาบขึ้นสูง แล้วก็เริ่มฟันดาบไปมาตามวิถีพิเศษอย่างช้า ๆ
ถึงแม้จะดูเหมือนทำได้อย่างง่ายดาย แต่ทุกครั้งที่ฟันดาบ ร่างกายของหลี่หลงซิ่งก็จะสั่นสะเทือนเล็กน้อย
พร้อม ๆ กันนั้น ใบหน้าก็จะซีดลงไปอีกหลายส่วน
สิ่งที่คนภายนอกไม่อาจมองเห็นได้คือ ในทะเลตันเถียนอันเป็นดั่งโลกยุคเริ่มแรกที่ยังไม่สมบูรณ์ของเขา มีปราณโกลาหลนับไม่ถ้วนกำลังไหลทะลักออกมาราวกับคลื่นยักษ์ แล้วไหลกรูเข้าสู่ดาบสังหารมังกรในมืออย่างบ้าคลั่ง
เคล็ดกระบี่สยบมังกรแห่งความโกลาหล ท่าที่สาม!
ท่าดาบนี้ไร้ชื่อ แต่อานุภาพนั้นเหนือกว่าสองท่าก่อนหน้ารวมกัน
วู้ว ๆ!
ในเวลาเดียวกัน เหนือศีรษะของหลี่หลงซิ่งก็ปรากฏวังวนไร้รูปร่างขึ้นมาอย่างกะทันหัน