เมื่ออานยวนอวี่มาถึงโรงเรียน ก็ได้รับแจ้งว่ายังไปพบหลานสาวไม่ได้ เขาจึงคิดจะไปหาผู้อำนวยการเกาแทน
หัวหน้าฝ่ายการศึกษาขวางเขาไว้ “หัวหน้าอาน ผู้อำนวยการเกาอยู่ที่ห้องเก็บเอกสารลับของโรงเรียน กำลังช่วยศาสตราจารย์จางออกข้อสอบ คุณรอสักครู่ค่อยไปก็ได้ครับ ผมขอเล่าเรื่องของนักเรียนเฉินมู่หลิงให้คุณฟังก่อน”
“คราวนี้ผู้ปกครองของเธอก็ไม่มา พอดีเลยครับ เราจะได้สอบถามข้อมูลจากคุณ”
สีหน้าของอานยวนอวี่ดูไม่สู้ดีนัก ยิ่งในใจมีไฟสุมอยู่ คำพูดที่ออกมาจึงไม่น่าฟังเท่าไร
“พ่อแม่ของเธอเป็นนักธรณีวิทยาทั้งคู่ ตารางงานของพวกเขาเป็นความลับ มีเรื่องอะไรก็คุยกับผมเหมือนกัน”
“โรงเรียนของพวกคุณทำแบบนี้ก็ไม่เหมาะสมเหมือนกันนะ เรื่องยังสอบสวนไม่ชัดเจนก็จับนักเรียนขังไว้ หมายความว่ายังไง จะใช้กำลังบีบบังคับให้รับสารภาพหรือ”
หัวหน้าฝ่ายการศึกษาไม่เคยนึกมาก่อนจริง ๆ ว่าพ่อแม่ของเฉินมู่หลิงจะเป็นบุคลากรที่ต้องรักษาความลับ
เขาเองก็เคยได้ยินข่าวลือเกี่ยวกับเธอในโรงเรียนมาบ้าง แต่ก็ไม่อาจออกคำสั่งห้ามไม่ให้นักเรียนพูดคุยกันลับหลังได้
จึงทำได้เพียงแสร้งทำเป็นไม่รู้
“หัวหน้าอาน” หัวหน้าฝ่ายการศึกษายิ้มเจื่อน “โรงเรียนมิงเต๋อของเราเป็นโรงเรียนมัธยมปลายที่มีชื่อเสียงด้านวินัยในเมือง จะทำเรื่องที่ฝืนใจนักเรียนและรู้ทั้งรู้ว่าผิดแล้วยังทำเช่นนั้นไม่ได้แน่นอนครับ”
“นักเรียนเฉินมู่หลิงกับนักเรียนหลินจือเหยาตกลงสอบใหม่ด้วยตัวเอง ที่ให้อยู่ในห้องประชุมก็เพื่อแยกพวกเธอออกจากคนภายนอก จะได้ไม่มีใครพูดจาใส่ร้ายกันอีก”
“แบบนี้ไม่ว่าจะเป็นผลดีต่อคุณ ต่อเพื่อนนักเรียนทั้งสองคน หรือต่อโรงเรียนก็ล้วนดีทั้งนั้นครับ”