หลินจือเหยากับเฉินมู่หลิงได้รับข้อสอบคนละชุด
ครั้งนี้มีครูจากห้องกิจการครูสองคน ส่วนกรรมการคุมสอบอีกสองคนมาจากสำนักงานการศึกษา
รวมทั้งหมดสี่คน
ที่นั่งของหลินจือเหยากับเฉินมู่หลิงอยู่ห่างกันมาก คนหนึ่งนั่งแถวหน้าสุดทางซ้ายชิดผนัง ส่วนอีกคนนั่งมุมห้องแถวหลังสุดทางขวาชิดผนัง
ตำแหน่งของทั้งคู่เรียงเป็นเส้นทแยงมุมพอดี
ครูจากห้องกิจการครูสองคนกับครูจากสำนักงานการศึกษาเดินวนอยู่ในห้องประชุมสลับกันไปมา ทำให้เกิดแรงกดดันทางจิตใจอย่างมหาศาล
หลังจากได้รับข้อสอบ หลินจือเหยากวาดตามอง แต่ไม่ได้รีบลงมือทำ เธอหันไปมองเฉินมู่หลิงที่อยู่ด้านหลังทางขวา ส่งสายตาให้กำลังใจเธอ
เฉินมู่หลิงพยักหน้าอย่างจริงจัง เป็นสัญญาณว่าจะทุ่มสุดกำลัง
“ข้อสอบชุดนี้...ยากจริง ๆ” ครูจากห้องกิจการครูที่ยืนอยู่ข้างเฉินมู่หลิงพึมพำในใจ
สายตาของเขากวาดไปบนข้อสอบไม่หยุด
ครั้งนี้จะปล่อยให้เกิดข้อผิดพลาดไม่ได้เด็ดขาด
ผู้อำนวยการเกาเป็นคนติดตามศาสตราจารย์จางไปออกข้อสอบด้วยตัวเอง และตอนนี้ก็ยังถูกกักตัวอยู่ในห้องเก็บเอกสารลับ
แม้แต่ศาสตราจารย์จางก็ยังไม่ออกมา
พวกเขาเองเพิ่งรู้ว่าข้อสอบเป็นอย่างไรตอนเปิดซองเมื่อครู่นี้ ยิ่งไม่ต้องพูดถึงนักเรียนสองคนที่ถูกครูจากห้องกิจการครูจับตามองอยู่ตลอด
เฉินมู่หลิงใช้เวลามองอยู่สี่ห้านาที ก็รู้ว่าข้อสอบชุดนี้เป็นข้อสอบแบบบูรณาการที่ผสมผสานวิชาฟิสิกส์กับคณิตศาสตร์
ไม่รู้ว่าเป็นเพราะเธอรู้สึกประหม่าอยู่บ้างหรือเปล่า เธอรู้สึกว่าข้อสอบชุดนี้ยากกว่าการสอบยกชั้นมาก
แต่หัวหน้าฝ่ายการศึกษาบอกว่าจะออกข้อสอบให้มีระดับความยากเท่ากับการสอบยกชั้นนี่นา!