มนุษย์ธรรมดาบำเพ็ญเซียน: อายุร้อยปีได้แต่งกับยอดอัจฉริยะ ทำไร่เก็บตัวจนเป็นอมตะ

ตอนที่ 14 กลั้นลมหายใจแสร้งตาย เสี้ยววินาทีระหว่างเป็นกับตาย!

7 นาที· 1.6K คำ

“เกิด...เกิดอะไรขึ้น?!”

“ร่างข้า...ขยับไม่ได้แล้ว!”

เหล่าศิษย์รับใช้ที่ยังคงถอนหญ้าอยู่บริเวณเขตรอบนอกต่างทรุดกายลงกับพื้นเพราะแรงกดดันนี้โดยตรง ใบหน้าเต็มไปด้วยความสิ้นหวัง

แม้แต่ศิษย์ตระเวนขั้นฝึกปราณชั้นหกผู้นั้น บัดนี้ก็หน้าขาวซีด ขาทั้งสองข้างสั่นระริกดั่งร่อนแป้ง

“เป็นสัตว์อสูรขั้นหนึ่งตอนปลาย...งูเหลือมน้ำแข็ง! มันคือสัตว์วิญญาณที่ปกป้องสถานที่นี้ตื่นขึ้นมาแล้ว! หนีเร็ว!”

ศิษย์ตระเวนส่งเสียงร้องโหยหวนดั่งหมูถูกเชือด ทิ้งแม้แต่แส้หนังแล้วหมุนตัววิ่งหนีสุดชีวิต

สัตว์อสูรขั้นหนึ่งตอนปลาย!

นี่คือการดำรงอยู่ที่เทียบเท่าผู้บำเพ็ญขั้นฝึกปราณเก้าชั้นของมนุษย์!

ในสำนักนอกแห่งสำนักเสวียนเทียนแห่งนี้ นอกเหนือจากผู้อาวุโสสำนักนอกสองสามท่านที่ปิดด่านไม่ออกมา งูเหลือมน้ำแข็งตนนี้คือจ้าวผู้ไร้เทียมทานเด็ดขาด!

ขั้นฝึกปราณเก้าชั้นปะทะขั้นฝึกปราณห้าชั้น นั่นก็เหมือนช้างเหยียบมดให้ตาย ง่ายดายเพียงนั้น ไร้ซึ่งแม้แต่ช่องทางจะดิ้นรน!

ฉีหยางอยู่ใกล้เขตแกนกลางของบ่อหนาวที่สุด พลังกดดันอันน่าสะพรึงกลัวนั้นราวกับภูเขาไท่ซานทับลงมาบนร่างของเขาอย่างเต็มแรง

กรอบ ๆ ๆ!

กระดูกทั่วร่างของฉีหยางส่งเสียงเสียดสีกันดังระรัว

หากมิใช่เพราะเขาใส่โล่เต่าดำไว้ในชั้นในที่กั้นพลังกดดันไว้ได้เกือบครึ่ง ครั้งนี้คงทำให้อวัยวะภายในทั้งห้าของเขาระเบิดแหลกสลายไปแล้ว!

หนี?

ความคิดนี้วาบผ่านสมองของฉีหยาง แต่ก็ถูกเขาปฏิเสธทันทีทันใด

ประสาทสัมผัสของงูเหลือมน้ำแข็งเฉียบไวอย่างยิ่ง ผู้ใดกล้าใช้พลังปราณวิ่งหนีในยามนี้ ผู้นั้นจะกลายเป็นเป้าหมายแรกที่มันพุ่งเข้าใส่ทันที

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป