หลังจากซุนฉางหมิงตาย สวนยาแห่งสำนักนอกก็กลายเป็นของร้อนที่ไม่มีใครอยากแตะต้อง
เพราะมีผู้ดูแลตายไปสองคนติดต่อกัน เหล่าคนฉลาดในสำนักนอกต่างพากันคิดว่าที่นี่มีอาถรรพ์ ชั่วขณะหนึ่งก็ไม่มีใครเต็มใจมารับช่วงต่อ
นี่คือสิ่งที่ฉีหยางต้องการที่สุด!
ช่วงเวลาที่ไม่มีใครมารบกวนนี้ กลายเป็นช่วงเวลาทองแห่งการเติบโตที่สมบูรณ์แบบที่สุดของเขา!
ยามดึก ในห้องลับใต้ดินลึกลิบสิบจั้ง
ฉีหยางนั่งขัดสมาธิบนแท่นหินสำริด หลับตาสนิท เบื้องหน้ามีกล่องหยกสิบกว่ากล่องวางอยู่ ภายในเต็มไปด้วยยาวิญญาณที่อบอวลด้วยพลังปราณอันเข้มข้น
ธาตุทั้งห้า ครบครันทุกประการ!
“รากวิญญาณผสมห้าธาตุดูดซับพลังปราณช้า?”
ฉีหยางหัวเราะเย็นในใจ
“เช่นนั้น ข้าก็จะใช้ยาวิญญาณขั้นสูงสุดยัดเข้าไปให้เต็ม!”
เขาคว้าต้นหญ้าเพลิงแดงอายุร้อยปีหนึ่งต้น ยัดเข้าปากทันที
พลังปราณธาตุไฟอันดุดันระเบิดขึ้นภายในร่าง!
ถัดมา เขากลืนเห็ดเซียนน้ำอายุร้อยปีเข้าไปอีกหนึ่งต้น!
น้ำแข็งและไฟปะทะกันอย่างบ้าคลั่งในเส้นลมปราณ!
ฉีหยางกัดฟันแน่น เส้นเลือดบนหน้าผากปูดโปนขึ้นมา
เส้นลมปราณของผู้มีรากวิญญาณผสมนั้นเปราะบางเกินไป วิธีกว้างเส้นลมปราณแบบบังคับเช่นนี้ เหมือนกับใช้มีดกรีดเนื้อและขูดกระดูก!
แต่เขาไม่หยุด!
เถาเขียว ผลธาตุโลหะแหลมคม เห็ดหลวงธาตุดินเหลือง…
ยาวิญญาณธาตุทั้งห้าถูกฉีหยางกลืนเข้าไปในท้องอย่างไม่คิดชีวิต
ยาวิญญาณขั้นสูงสุดที่น้ำเต้าดำเร่งให้โตนั้น มีพลังยาอันบริสุทธิ์ล้นเหลือ
ตูม!
ภายในร่างมีเสียงระเบิดอู้อี้ดังขึ้น เส้นลมปราณที่อุดตันถูกดันให้เปิดออกอย่างยากเย็น ห้วงทะเลปราณในตันเถียนขยายออกอีกครั้ง!
ขั้นฝึกปราณชั้นห้า!
ฉีหยางลืมตาขึ้นทันที ดวงตาที่มัวหมองของเขาฉายแสงอันคมคายสองสาย
สัมผัสถึงพลังอันท่วมท้นภายในร่าง เขาก็หายใจออกยาว ๆ ปลดปล่อยลมหายใจเสีย
“ถึงขั้นฝึกปราณชั้นห้าแล้ว”
แต่เขาไม่ได้ดีใจจนลืมตัว ในสำนักเสวียนเทียนแห่งนี้ ขั้นฝึกปราณชั้นห้าไม่ต่างจากเศษธุลีเลยด้วยซ้ำ
ระดับการบำเพ็ญเพียงเท่านี้ของเขาหากถูกเปิดเผย จะต้องถูกจับเป็นตัวประหลาดแล้วผ่าชำแหละศึกษาแน่นอน