ในวินาทีที่เข็มกัดวิญญาณแทงทะลุเยื่อบุช่องปาก พลังแห่งปฐมพิษก็ระเบิดขึ้นภายในร่างของกิ้งก่า
กิ้งก่าทมิฬสังหารส่งเสียงร้องโหยหวนด้วยความเจ็บปวด ขาทั้งสี่ตะกุยพื้นอย่างบ้าคลั่ง
มันหุบปากลงโดยไม่รู้ตัว สะบัดหัวและคอไปมา หวังจะสลัดความเจ็บปวดร้อนลวกราวกับถูกไฟเผาในช่องปากให้หลุดออกไป
ทว่าพลังแห่งปฐมพิษเมื่อเข้าสู่ร่างกายแล้ว ก็ไม่มีทางสลัดทิ้งได้
ฉีหยางไม่เปิดโอกาสให้มันได้พักหายใจ เข็มกัดวิญญาณเล่มที่สองพุ่งใส่รอยแผลตรงขาหลังซ้าย ปักลงกลางเนื้อที่เผยออกมา
ขาหลังซ้ายของกิ้งก่าทมิฬสังหารอ่อนยวบ ร่างทั้งร่างเอนวูบไปทางซ้าย
ฉีหยางพลันทะยานขึ้น ดาบสั้นชูสูงเหนือศีรษะ
พลังแห่งปฐมพิษบนคมดาบรวมตัวจนถึงขีดสุด พลังกัดกร่อนสีดำแผ่คลุมใบดาบทั้งเล่มราวกับเปลวเพลิง
เขาฟันเข้าใส่บริเวณลำคอของกิ้งก่าทมิฬสังหาร ตรงจุดที่เกล็ดบางที่สุด
เคร้ง!
ดาบสั้นฟันลงบนเกล็ด ประกายไฟกระเด็นวูบ แต่คมดาบกรีดเข้าไปได้ไม่ถึงครึ่งชุ่น
เกราะเกล็ดของสัตว์อสูรขั้นสามแข็งแกร่งน่าสะพรึงกลัวจริง ๆ ต่อให้ดาบสั้นมีพลังแห่งปฐมพิษเสริมอยู่ ก็ยังฟันทะลุในคราเดียวไม่ได้
แต่แค่นี้ก็เพียงพอแล้ว
พลังแห่งปฐมพิษซึมผ่านรอยแผล เริ่มกัดกร่อนกล้ามเนื้อและเส้นเลือดใต้เกล็ดจากภายใน
กิ้งก่าทมิฬสังหารดิ้นบิดตัวราวคลุ้มคลั่ง หางฟาดกวาดเข้ามา ฉีหยางหลบไม่ทัน จึงถูกหางฟาดเข้าที่แขนซ้าย
กร๊อบ! กระดูกแตกแล้ว!
ฉีหยางถูกฟาดกระเด็นไปไกลกว่าสิบจั้ง กลิ้งไปกับพื้นสามตลบจึงสลายแรงกระแทกได้
แขนซ้ายปวดรุนแรง ตั้งแต่ข้อศอกลงไปแทบไม่รู้สึกอะไร
เขากัดฟัน ก่อนสะบัดมือขวาปาเข็มกัดวิญญาณเล่มสุดท้ายใส่ตาขวาของมัน
รูม่านตาแนวตั้งโดดเด่นเป็นพิเศษในความมืด เข็มกัดวิญญาณปักลึกเข้าไปในลูกตาอย่างแม่นยำ
กิ้งก่าทมิฬสังหารกรีดร้องด้วยความเจ็บปวดแสนสาหัส
ร่างของมันสั่นสะท้านอย่างรุนแรง ขาทั้งสี่ลื่นไถลต่อเนื่อง ก่อนจะล้มครืนลงกับพื้นในที่สุด
พลังแห่งปฐมพิษทั้งสามสายจู่โจมแก่นปีศาจของมันจากคนละตำแหน่ง เมื่อถูกขนาบโจมตีถึงสองด้าน ม่านพลังวิญญาณของกิ้งก่าทมิฬสังหารก็พังทลายลงอย่างสิ้นเชิงภายในสิบลมหายใจ