"โอนเงินมันก็ธรรมดาไปหน่อย"
ฟู่เยี่ยนอมโฟมยาสีฟันอยู่ในปาก มองเขาอย่างไม่อยากเชื่อ "เจ้าแมวน้อยมันก็คนธรรมดาๆ นั่นแหละ"
พูดไม่ผิด แต่เซินว่างก็ส่งสายตาคมกริบไปให้ทันที
"ถามแกก็เท่านั้น"
"อย่าน่า ความคิดผู้หญิงเดาง่ายจะตาย"
เซินว่างหยิบกาแฟขึ้นมาจิบ "ไม่จริงเลย เมื่อวานฉันจะซื้อปืนให้เธอ เธอบอกว่าไม่ชอบ"
"ปะ..."
ฟู่เยี่ยนแทบสำลัก รีบใช้มือรับไว้ แล้ววิ่งไปบ้วนปากในห้องน้ำ ก่อนจะเดินกลับมา "พี่ว่าง นายจะเอาปืนไปให้สาวน้อยคนนั้นน่ะเหรอ?"
"ไม่ต้องพูดถึงว่าเมืองไทยห้ามมีของแบบนี้ นายจะให้เธอเอาไปทำอะไร? ยิงคนบนถนนมั่วๆ เลยเหรอ?"
เซินว่างพูดเสียงขี้เกียจ "ไม่ได้เหรอ?"
ฟู่เยี่ยนยกนิ้วโป้งให้อย่างชื่นชม "สมเป็นพี่ว่าง คิดอะไรก็ไม่เหมือนคนปกติจริงๆ"
"ของขวัญให้ผู้หญิงก็ต้องเป็นดอกไม้ กำไลข้อมือ สร้อยคอ กระเป๋า..."
ฟู่เยี่ยนพูดยังไม่ทันจบ เซินว่างก็แซะ "เชย"
พูดจบก็ถือกาแฟกลับเข้าห้อง ปิดประตูเสียงดังปัง
วันนี้เซินว่างไม่มีเรียน เตรียมทำงานอยู่บ้าน จัดการหนี้บริษัททางไกล
เพิ่งกลับเข้าห้องได้ไม่นาน โทรศัพท์ก็ดังขึ้น
สายจากเซินจิ้นเหนียน
ไม่ต้องถามก็รู้ว่าเป็นเรื่องอะไร
เซินว่างรับสายอย่างหงุดหงิด "ว่า?"
"ผู้หญิงคนนั้นอยู่ที่สวิตเซอร์แลนด์ ฉันถามฟู่เยี่ยนแล้ว นายวันนี้ไม่มีเรียน พักอยู่บ้าน อยู่ว่างๆ ก็ไปพบเธอหน่อยสิ"
เซินว่างขมวดคิ้ว วางโทรศัพท์ลงบนโต๊ะ แล้วลุกขึ้นไปเปิดประตู