เวินเนี่ยนซีหามุมที่แสงดีที่สุด ถ่ายรูปหนึ่งส่งให้เซินว่าง
แมวน้อย[ภาพ]
[เป็นไง สุดยอดไหมล่ะ ฉันว่าจะไปตั้งแผงขายแล้ว]
เซินว่างอาบน้ำเสร็จ ยังไม่ทันใส่เสื้อ
สะบัดผมไปด้านหลังแบบตามอำเภอใจ เส้นผมยังหยดน้ำอยู่
หยดน้ำตกลงบนกล้ามเนื้อหน้าอก ไหลลงมาตามร่องกล้ามเนื้อ
เห็นโทรศัพท์บนโต๊ะกะพริบ จึงหยิบขึ้นมาดู
เซินว่างชอบดูนิทรรศการของจิตรกรชื่อดัง บ้านมีภาพวาดล้ำค่ามากมาย ถูกปลูกฝังศิลปะมาตั้งแต่เด็ก ภาพนี้ในสายตาเขาเหมือนกับเด็กระบายสี
เซินเอี๋ยน[จะออกไปหลอกเงินอีกเหรอ?]
[ฉันอยากรอดูว่าใครจะโชคร้ายมาเจอเธอ เจ้าตัวเล็กนักหลอก]
แมวน้อย[!!? ฉันไปหลอกเงินที่ไหนกัน ใครๆ เขาก็ขายสี่ห้าพันต่อภาพ ฉันขาย... สองพัน ถูกมากเลยนะ]
เซินเอี๋ยน[แนะนำให้ขาย 1,999 บาท เพราะ 2,000 คดีอาญา]
เวินเนี่ยนซีโกรธมาก
คนนี้พูดจาเสียดสีเก่งจริงๆ
แมวน้อย[ก็ไม่ขายให้เธอนี่!!]
ผ่านหน้าจอก็สัมผัสได้ถึงความโกรธ เซินว่างยกมุมปาก ยิ้มเบาๆ
ห้องอาหาร
เซินว่างพาดเสื้อไว้บนไหล่ กำลังบดกาแฟอยู่ที่เครื่อง
ฟู่เยี่ยนสังเกตอย่างระมัดระวัง เห็นเขาอารมณ์ดีจึงเดินไป "เก่งมากพี่วาง ฝึกมาไม่เลว"
"ฝึกยังไง มีเคล็ดวิชาอะไรมั้ย สอนฉันบ้างสิ"
เซินว่างพูด "ฝึกก่อนเถอะ แล้วค่อยว่ากัน"
ฟู่เยี่ยนเกลียดการออกกำลังกายที่สุด เขาไม่ได้ต้องการหุ่นดี แค่สุขภาพดีก็พอ