เวินเนี่ยนซียกโทรศัพท์ขึ้น ถ่ายวิดีโอตอนกำลังจะเข้าสถานีรถไฟใต้ดิน พลางพูดไปด้วย
“เพิ่งไปสมัครงานที่ร้านดอกไม้มา สัมภาษณ์เสร็จก็กลับมารอผล ตอนนี้ว่าจะกลับไปกินข้าวเที่ยงที่โรงเรียน”
ส่งวิดีโอออกไป สลับหน้า เปิดแอปหางานพิเศษอีกครั้ง
รับงานในแพลตฟอร์มได้เงินช้าเกินไป ตอนแรกงานหนึ่งได้แค่สามสี่สิบบาท เธอมีเวลาแค่ไม่กี่เดือน จะเก็บทีละนิดทีละหน่อยยังไงก็ไม่ทัน
หนี้ตั้งหนึ่งล้าน ไม่ใช่หนึ่งร้อย!
ถ้าใช้เงินที่คืนไปแล้วค่อยพัฒนางานนี้ทีหลังก็ยังดี
สิ่งที่เธอต้องการตอนนี้คือ วิธีหารายได้ก้อนโตเร็ว ๆ ในระยะสั้น
เวินเนี่ยนซีก็ไม่ได้โง่ ยิ่งรีบร้อนยิ่งโดนหลอกง่าย ฐานะก็จนอยู่แล้ว ถ้าถูกหลอกอีกก็ยิ่งแย่กันใหญ่ เธอเลยระมัดระวังตัวมากเป็นพิเศษ
เซินว่างได้รับข้อความ
กดเปิดวิดีโอ
ในวิดีโอมีเสียงใส ๆ ของเด็กสาวดังออกมา ตอนที่กล้องเลื่อนลงมา ก็ถ่ายติดกระเป๋าของเธอกับน่องช่วงหนึ่ง
ฟู่เยี่ยนโน้มตัวเข้ามา “แฟนสาวส่งวิดีโอมาให้เหรอ?”
เซินว่างสีหน้าเย็นชามองเขา “ยังไม่นอนอีก?”
“ก็โดนแกปลุกจนตื่นแล้วนี่นา” สายตากวาดผ่านหน้าจออย่างรวดเร็ว
ฟู่เยี่ยนไวต่อกระเป๋ามาก “กระเป๋าปลอม?”
“พี่ว่าง วิดีโอนี้แฟนออนไลน์ของพี่ส่งมาเหรอ?”
“ทำไมสะพายกระเป๋าปลอมล่ะ”
เซินว่างไม่มีความรู้เรื่องพวกนี้ ไม่เข้าใจ “แกรู้ได้ยังไงว่าปลอม?”
ฟู่เยี่ยนตบอกตัวเองเบา ๆ “ลืมไปแล้วเหรอ ฉันทำอาชีพนี้อยู่ ต่อให้ทำเลียนแบบได้ใกล้เคียงถึงเก้าสิบเก้าเปอร์เซ็นต์ก็หนีสายตาฉันไม่พ้นหรอก”